( ai ) 



fen, ten einde bij het langzaam sloopen des ligchaams 

 het verbruikte bloed beter te kunnen bevatten (*). 



Deze , naar de behoefte van ieder orgaan , wel inge- 

 rigte vei'deeling van het slagaderlijk stelsel , deszelfs ei- 

 gen maaksel , om niet alleen door de kracht van het 

 hart , maar ook door eigen vermogen het bloed naar 

 al de oorden des ligchaams heen te voeren , stellen het 

 middel daar , om al wat verloren is geraakt te kunnen 

 herstellen. — Dat het bloed echter van het eene deel 

 naar het andere voortgestuwd , en door ieder werktuig, 

 naar eigen aard en wijze van eene of meerdere bestand- 

 deelen beroofd, niet bestendig aan deszelfs bestemming 

 kan blijven beantwoorden, en allengs alle voedende 

 deelen verloren heeft , zal wel niemand bevreemden. 

 Zoodanig ongeschikt tot verdere instandhouding des 

 levens, aan de fijnste uiteinden der slagaderlijke vaten 

 genaderd , wordt hetzelve door andere , de aderlij ke 

 vaten , naar het hart terug gevoerd , ten einde , met 

 nieuw leven bezield, zijne verrigtingen te kunnen voort- 

 zetten. — Tot deze vernieuwing staan voornamelijk 

 twee wegen open , de spijsvertering en de adem- 

 haling. 



Dat het verschil van spijzen en dranken , welke wij 

 tot ons nemen , met onze voeding in het naauwste ver- 

 band staat , is overbekend , alhoewel men omtrent het 

 eigenlijke nut , en omtrent de wijze , hoe zij ons dienstig 

 zijn , over het algemeen eene zeer beperkte kennis heeft. 

 Ons voor elke luchtstreek , leef- en handelwijze zeer 

 kunstig en zamengesteld ligchaam maakt ons niet al- 

 leen geschikt, om zeer verschillende voedsels te kunnen 



nut- 



(*) x. bichat. Aaal. Gener. Paris 1801. Prem. Part. 

 T. 1. p. 35a et 435. 



