( 59 ) 



sen(*). De organographische plantkundigen toch ne- 

 men allen , ik weet niet waarom , aan , dat de blaasjes 

 van het opperhuidsvlies (de cuticule van DEC AN- 

 üolle) nimmer deelachtig waren aan de kleur der 

 plant , maar van natuur doorschijnend en witachtig. 

 Decandolle zegt zelfs, dat al de kleuren der 

 bladen, der takken en der bloemen alleen moeten wor- 

 den toegeschreven aan de stoffen , welke in het paren- 

 ckynia bevat zijn. Indien dit waar was , zoude er een 

 zonderling verschil bestaan tusschen de cellen van het 

 parenchyma en die van de opperhuid, wijl gene eene 

 kleurende stof konden afscheiden , deze niet. Maar 

 wat is de kleurende stof? Volgens TüRPlN, moeten 

 alle kleuren eindelijk worden terug gebragt tot de glo- 

 buline , en de globuline der wanden van de cellen 

 kleurt zich onverschillig groen , rood , blaauw , geel , 

 enz. Ofschoon dit besluit wegens zijne te groote alge- 

 meenheid niet is goed te keuren , wijl men vaak ziet , 

 dat de kleuren veroorzaakt worden door eene bijzonde- 

 re vloeistof zonder zigtbare kleurende bolletjes (globu- 

 les), b. v. in de bovenste bloembladen van Pelargoni- 

 um elegans , neem ik hetzelve echter in vele gevallen 

 als waar aan. Nu is deze globuline een voortbrengsel 

 van het blaasje des eigenlijken celweefsels , en zouden 

 dus de blaasjes van de opperhuid onmogelijk kleurende 

 globulin.es kunnen voortbrengen , welke onmogelijk- 

 heid alleen kan afhangen van een verschil in de eigene 

 natuur van het vlies je , dat den wand der cel vormt. 

 Doch dit verschil bestaat niet : de opperhuid kleurt zich 

 even zoo vaak als het parenchyma , hetgene ik reeds 



heb 



(*) Dit werk zal nog iu langen tijd het licht niet kunnen 

 zien , wegens het groot aantal daarbij behoorende platen. 



