( 66 ) 



of het albumen te hebben moeten doorbreken, of eenig 

 ander beletsel te hebben moeten overwinnen. 



Dan , wij komen op onze vraag terug : verscheuren 

 zich de celvliesjes , om de globulines te ontlasten ? 

 Om dit te beantwoorden, wilde ik eerst weten, of, 

 wanneer eene cel door eenige werktuigelijke oorzaak in- 

 derdaad verscheurd wordt , zij dan een als het ware 

 gekreukeld vliesje achterlaat, gelijk de Heer tur- 

 p I n ons dit afgebeeld heeft. Tot dit oogmerk nam ik 

 de vrije celblaasjes van Solarium tuberosumeo.\ie\. 

 dezelve 8 uren lang koken. Het geheel troebel gewor- 

 den water deed eene zetmeelachtige glinsterende stof 

 bezinken, waarvan ik een dropje onder het mikroskoop 

 onderzocht: ik zag, dat bijkans al de blaasjes nog onge- 

 schonden en gaaf waren , vrijelijk drijvende in het wa- 

 ter , te midden van eene groote menigte globulines , 

 welke ik voor de vtand-globulines van eenige verniel- 

 de cellen hield ; ik zag werkelijk eenige gebrokene of 

 nog gave stukjes , alle zeer onregelmatig geplooid en 

 doorschijnende; ik twijfelde er niet aan , of dit waren 

 de vliezen der verbrokene blaasjes. Ofschoon ik echter 

 in dit opzigt de waarheid *der afbeeldingen van den 

 Heer TURPIN erkend had , wilde ik echter weten , of 

 deze vliesjes zich in het binnenste der levende plant 

 even zoo zouden verscheuren ; want men weet , hoe 

 gewigtig het in de Physiologie is , om, zooveel mogelijk, 

 alle proeven te doen op de weefsels , zoo lang zij nog in 

 het wezen, waarvan zij een deel uitmaken, zelve bevat zijn. 

 Men begrijpt ligtelijk , dat het eene moeijelijke zaak 

 was , om de blaasjes van het cel weefsel in eene levende 

 plant te verscheuren, daar de werktuigelijke middelen, 

 zoo als naalden , scalpels enz. zeer ongeschikt zijn , 

 wijl zij de organen zoo zeer drukken en verbrijzelen , 



dat 



