( 75 ) 



Palmella alpicola voet voor voet na te gaan. Ik plaat- 

 ste tot dit oogmerk een klein gedeelte daarvan , be- 

 staande uit 10 blaasjes van middelbare en onderling 

 gelijke grootte, in een horologieglaasje, op hetwelk ik 

 iederen dag enkele droppels water bragt, om het uit- 

 droogen te voorkomen ; ik herhaalde dit twee keeren 

 iederen dag en bezag mijne plantjes even zoo dikwijls on- 

 der het ruikroskoop. Na verloop van ongeveer i4 da- 

 gen, waren de blaasjes alle groot en dekiempjes zeer 

 zigtbaar; na verloop van nog 1 4 dagen, waren er ee- 

 nige van verdwenen en eene menigte van kleine bolle- 

 tjes in derzelver plaats gekomen. Vóór deze ontlasting 

 van bolletjes had er noch verscheuring, noch achter- 

 lating van een overgebleven vlies , noch iets van al het- 

 gene die Schrijvers vermelden, plaats gehad. Ziet hier 

 hetgene ik waargenomen heb : 



Zoodra het blaasje der Palmella eene zekere grootte 

 bereikt heeft , is deszelfs aangroeijing niet meer zigt- 

 baar; maar men ziet, aan deszelfs buitensten omtrek, 

 het slijm, dat het omgeeft , meer en meer in dikte toe- 

 nemen ; dagelijks ontdekt men in dit slijm kringen 

 (zonae) , die grooter en vloeibaarder zijn , naarmate 

 zij verder van het blaasje verwijderd zijn; weldra ver- 

 smelt het vlies van het blaasje in dit slijm, of liever, 

 het wordt zelf tot slijm , en de kiempjes zijn bevrijd 

 door deze soort van smelting, van langzaam voortgaan- 

 de desorganisatie ; de kleine, nu vrije bolletjes nemen in 

 grootte toe ; naarmate zij grooter worden , ziet men het 

 slijm rondom dezelve verschijnen, en alzoo, van ontwik- 

 keling tot ontwikkeling, ziet men met hen hetzelfde 

 geschieden, wat geschied was met het blaasje, waaruit 

 zij ontstaan zijn ; niet door hetzelve te doorboren , te 

 breken, of te verscheuren, zoo als men gemeend had , 



maar 



