( 82 ) 



De ijverige Plantkundige T.D. VRIJDAG zijnen, te 

 'sGravenhage, heeft mij fraaij e gedroogde exemplaren 

 gezonden van deze Silene, gevonden in een vochtig 

 weiland tusschen de duinen , bij Scheveningen, groei- 

 jende met Samolus Valerandi, enz. In het Compen- 

 dium Florae Germaniae van bluff en finger- 

 HUTH, I,p. 552, wordt op naam van DEC AND O ll e's 

 Prodromus opgegeven, dat de plant zoude zijn pi lis 

 eglandulosis, hetwelk echter in het genoemde werk 

 van decandolle niet gevonden wordt en hetwelk 

 ook niet in de Natuur plaats heeft. De plant toch is , in 

 de mij gezondene exemplaren , welke volkomen over- 

 eenstemmen met die van lejeune en courtois, 

 C/ioix de Plantes , no. 222, bedekt met tweederlei 

 soort van haren : vooreerst met zeer hor te , digt bij el- 

 kander staande , aan den top klierachtige haartjes , wel- 

 ke inzonderheid boven aan de steng talrijk zijn en de- 

 ze kleverig maken, en ten tweede met lange van elkan- 

 der verwijderde , witte niet klierachtige haren , welke op 

 het benedenste gedeelte van de steng gevonden wor- 

 den en welke vooral op den kelk zeer lang en talrijk zijn. 

 De bloembladen zijn vleeschkleurig en somtijds wit, 

 (waardoor deze plant dadelijk van S. quinquevulnera 

 onderkend wordt,) gaafrandig of even uitgerend. De aan 

 S. gallica na verwante S. anglica, welke als inlandsen 

 opgegeven is door den Heer dumortier in mijne 

 Flora, p. 722 en 72,0 (no. 5io,*) , is van de FranscJie 

 Silene te onderscheiden, door de zeer lange tanden 

 van den kelk en door hare witte , veel dieper uitgeran- 

 de , bloembladen. 



542* Lychnis coronaria, tomentosa, caule di- 

 chotomo, pedunculis elongatis ï-floris, calycibus sub- 

 campanulatis costatis , petalis emax'ginatis coronatis ser- 



ra- 





