( i8 7 ) 



stondig leven aan te nemen , wanneer men dezelve , al is 

 het ook maar gedeeltelijk , in het water dompelt. Waar. 

 aan zoude men dit verschijnsel , hetwelk vooral aan de 

 schilddragende korstmossen eigen is , moeten toeschrij- 

 ven? Ik heb in dezelve , even als in de bladmossen , 

 eene soort van vaatachtige cellen opgemerkt, welke ge- 

 durende den groei van het plantje met een waterachtig 

 vocht gevuld zijn. Dit vocht wordt bij droogte uitge- 

 wasemd , wanneer er in de celletjes eene poederach- 

 tige stof overblijft , welke de kleurgevende deelen in 

 zich bevat, waardoor het plantje zijneeigeue kleur weder 

 krijgt, naar mate het water verder en verder in de cel- 

 letjes wordt ingezogen ; hetgene ons tevens reden geeft, 

 waarom deze herkleuring niet dan langzaam voort- 

 gaande plaats heeft. 



De waarneming van dit verschijnsel leert ons tevens , 

 dat de inzuiging der voedende deelen op dezelfde wijze 

 door de poren van het weefsel van buiten naar binnen 

 plaatsheeft, die, even als de fijne poren der h aarwor- 

 teltjes van de Phanerogamen , hun voedsel uit de vochti- 

 ge aarde opnemen, op dergelijke wijze het vocht uit den 

 dampkring en de uitwasemingen van de aarde en ande- 

 re ligchamen inzuigen en hierdoor gevoed worden. De 

 korstmossen komen dus in vochtigheidstoestand met de 

 vochtigheid van den dampkring nagenoeg overeen , en 

 kunnen hierdoor eenigermate als eene soort van hygro- 

 meters beschouwd worden. 



Wat het nuttig gebruik onzer Lichens betreft, zoo 

 is het uit de ontdekkingen van hoffmann en amo- 

 REUx(*) gebleken, dat men uit Lobaria pulmona- 



ria* 



(*) Commentatio de vario Lichenum usu, Lyon 1787, 8vo. 



N 2 



