( 2o 9 ) 



Leiodina crumeiia , bory de st. vincent 

 Encycl. méthod. Zooph. Dict. Tom. II, p. 484, no. i \ 



p. 527. 



Deze soort, welke tot grondvorm van het geslacht 

 dient, heeft een ligchaam van gedaante gelijk aan eene 

 ton, soms aan den voorkant aldus zamengetrokken , dat * 

 het eenen hals zonder hoofd schijnt te hebhen, meestal 

 echter aldaar plotselijk afgebroken. De gedaante van het - 

 dier is zeer veranderlijk wegens de zamentrekkingen, voor 

 welke het vatbaar is; soms gelijkt het naar eene boon, 

 dan weder naar een klein van voren halvemaanswijs uit- 

 gesneden mandje. — Zijne kleur is zeer afwisselend. — 

 Zijne kleine dwarse plooijen veranderen in de bewegin- 

 gen die van eene bijzondere voortglijding der organische 

 kogeltjes afhangen, welke descheedezamenstellen. —De 

 mond doet zich dikwijls doorschijnend voor, en men ziet 

 zijne naakte en afgeronde randen zich naar binnen om- 

 buigen , waardoor de omvang van het ligchaam op eene 

 bijzondere wijze verminderd wordt. — Het trilbaar or- 

 gaan is afgerond, de klap vliezen zijn bruin en de spieren, 

 welke het omringen, zeer zigtbaar. - Elk klapvlies is half 

 kogelvormig. — Gedurende de sterke zamentrekkingen 

 ontsnapt het orgaan aan het gezigt. — De staart van het 

 dier evenaart in sommige individus een derde van de 

 lengte des ligchaams, in andere de helft. 



De Leiodinae leven in afzonderlijke troepen, in het 

 midden van het eendenkroos en de conferven onzer 

 moerassen, in welke zij zich met eene zelfstandigheid 

 schijnen te voeden, welke de monaden en andere kleine 

 diersoorten omringt; want als men het een of ander 

 individu, met openen mond, door eene snelle cirkel- 

 vormige beweging, eene menigte van deze kleine levende 



pun- 



