( 21 9 ) 



wier eene uiteinde zich met den inwendigen wand van 

 de algemeene spierscheede vereenigt, zoude men ge- 

 makkelijk hunne beweging verklaren, door aan te nemen, 

 dat deze vezels voor zamentrekking en derhalve voor 

 yerkortmg vatbaar zijn. Maar daar de Natuur ODeindig 

 in hare middelen is, en zij met onze stelsels en theoriën 

 spot, zullen wij niet trachten, het bestaan van deze 

 denkbeeldige vezel te betoogen, daar dezelve door da- 

 delgke waarnemingen niet aangetoond wordt. — Wij 

 kunnen immers even gemakkelijk bevatten , datspier- 

 achUge deelen , als zij aan eene levenskracht, in staat om 

 hen in beweging te zetten, onderworpen worden, zich 

 beurtelings naderenen verwijderen, als dat wij kunnen 

 bevroeden, dat eene spiervezel zich zigzagvormig 

 plooit om zich te verkorten. — Want het eenig onbe- 

 grijpelijke ligt in de oorzaak der beweging, of in het 

 grondbeginsel derzelve. - Zoodra dit beginsel in wer- 

 king treedt en de deelen in werking zet, blijft erslechts, 

 tot ontdekking van het mechanismus der werking over 

 de omstandigheden na te gaan , onder welke deze stof- 

 felijke oorzaken zich wijzigen. In de Dekinias toch 

 bestaan er noch zenuwen , noch zenuwachtige middel- 

 punten: het geheele stelsel bestaat er niet en echter 

 grijpt alles plaats, als waren er aanvoerende en afvoe- 

 rende spxeren aan de knijpers, terug en naar voren 

 trekkende spieren aan het eerste en laatste segment, 

 huigers aan den staart, enz., enz., alle bestierd dooi' 

 den zenuw invloed (*). 



Het nut der tasters schijnt niet te zijn, om de prooi 

 tot z,ch te trekken en dezelve te betasten, hetgene eene 



(*) Be afbeeldingen van muller laten, ten opzigte van 

 het ware zamenstel der knijpers, veel te wenschen IJ 



P 2 



