( 25l ) 



den op een oneven terrein en bij derzelver afwisseling 

 met andere gronden van latere formatie , eindelijk tus- 

 schen twee ondoordringbare grondlagen geraakt. Tus- 

 schen deze grondlagen voortstroomende , oefent het wa- 

 ter, van een hooger terrein nederdalende , noodwendig 

 eene zekere drukking uit tegen de bovenste , zoo wel als 

 tegen de benedenste dier beide grondlagen ; wordt nu 

 de bovenste laag doorboord en dus de tegenstand aan 

 deze zijde vernietigd , dan zal , in de meeste gevallen , 

 bet water in de geboorde opening oprijzen met eene 

 kracht , welke des te grooter is , naar mate het terrein . 

 van waar hetzelve oorspronkelijk is nedergedaald, hooger 

 gelegen is. 



Laat GHIK eene grondlaag verbeelden , welke in een 

 bergachtig of heuvelachtig land zich bij K boven de op- 

 pervlakte van den grond verheft , doch reeds bij I en 

 verder naar H door verschillende grondlagen van latere 

 formatie LM NO PQ wordt bedekt , terwijl zij zelve 

 wederom op andere gronden van vroegere formatie AB 

 CD EF rust. Het water, nu uit den dampkring bij K 

 nedervallende, vervult de openingen, welke de grond- 

 laag GHIK aanbiedt en stroomt door derzelver spleten 

 en holen , met eene zekere snelheid , van de hoogte K 

 naar de laagte G. Vooronders telle men nu verder, dat 

 LM en EF grondlagen zijn , welke uit eene vaste zelf- 

 standigheid bestaan , die voor het water geheel ondoor- 

 dringbaar is , dan zal het voortstroomende water, in de 

 grondlaag GHIK als het ware opgesloten , wanneer het 

 naar de zijde G geen' gereeden uitweg vindt , tegen de 

 ondoordringbare laag LM eene zekere drukkingskracht 

 uitoefenen, welke des te grooter zal zijn, naar mate 

 het hoogste punt K , alwaar het water in de laag GHIK 

 indringt, meer verheven is boven eenig gegeven punt R 



Ra b. 



