( 263 ) 



op hun voetspoor, door l e francqvanberkhey 

 is bewaard gebleven , werd tot op eene diepte van 202 

 voeten in eene zandlaag voortgezet. De put gaf in den 

 beginne zoet water , 'twelk echter weldra , bij de ge- 

 brekkige bevestiging van de wanden deszelven, doorliet 

 brakke water der bovengronden waarschijnlijk, veront- 

 reinigd werd , zoodat de put van lieverlede onbruikbaar 

 is geworden en men nu zelfs in het Oude Mannenhuis 

 naauwelijks de plaats meer weet aan te wijzen , waar de- 

 zelve bestaan heeft (*). Uit de naauwkeurige aanteeke- 

 ningen van dezen put , welke men, onder anderen, bij 

 LE FRANCQ VAN berkhey, in diens Natuurlijke 

 Historie van Holland, vindt beschreven en afgebeeld, 

 ziet men, dat de zandlaag, waarop de Stad jlmster- 

 dam is gegrondvest en waarop geheid wordt, ter diep- 

 te van 5i voeten gelegen en 10 voeten dik is. Onder deze 

 en meer andere klei- , zand- en veenlagen vond men , 

 ter diepte van 96 voeten , eene verbazende dikke laag 

 van 102 voeten , bestaande uit Mei , somtijds ge- 

 mengd met schelpen. Bij de gebrekkige kennis , 

 welke men destijds van de aardsoorten en fossiele delf- 

 stoffen bezat , weet men niet , wat men van deze schel- 

 pen , even min als van de laag zand , gemengd met 

 haar en zeeschelpen, welke onmiddellijk boven de- 

 ze kleilaag gevonden werd , denken moet. 



De 



(*) De heer wagenaar verhaalt ons nog van een' put, 

 welke in 1740 te Amsterdam op het Amstelveld gegraven is, 

 waarbij hetzelfde werd waargenomen. » De put," zegt hij 

 » werd gegraven , doch men kon de wanden van denzelven niet 

 »digt genoeg houden; men kreeg zoo veeltoevloed van onzuiver 

 » water in den put, dat men, na 't spillen van vele vergeefsche 

 «kosten, de onderneming moest laten steken." Men zie wa- 

 genaars Amsterdam, VI Stuk, bl. 3o4. 



