( 280 ) ^ 



metleibuizen, waardoor men het water, werwaarts men 

 het begeert, leiden kan. Op de pijp, die aan de opper- 

 vlakte van den grond uitkomt, plaatst men dan ver- 

 lengstukken , waardoor men in diegevallen in staat wordt 

 gesteld , om hooger gelegene vergaarbakken te vullen. 



Het einde van den pijp of buis wordt doorgaans in 

 eene steenen kom besloten , die door de bron gestadig 

 gevuld wordt en van waar het water , door buizen , naar 

 de plaatsen, waar men hetzelve begeert, gevoerd wordt. 

 Men heeft dan eene fontein, of bron, die gestadig vloeit, 

 even zoo ingerigt als de natuurlijke bronnen of fontei- 

 nen in die landen en steden , aan welken de natuur de- 

 zelve heeft geschonken. 



De Seine, vooral beneden Parijs, heeft een' bij uitstek 

 bogtigen loop. 



Du coté du couchant , pres de ces hords Jleuris , 

 Ou la Seine serpente en fuyant de Paris , 

 zegt de schrijver van de Henriade. De afstand van het 

 dorp S. Ouen, te water, tot aan de brug de la Concor- 

 de, of van LOUIS XVI, bedraagt eenigeuren, en te 

 land, over den straatweg van S. Ouen tot aan de barrière, 

 slechts een klein uur. Dit heeft op het denkbeeld ge- 

 bragt, om te S. Ouen, beneden de Stad, een haven 

 daar te stellen, waarin de schepen, die vanRouen, Havre 

 en andere benedenwaarts liggende plaatsen komen, zou- 

 den kunnen laden en lossen , en werwaarts en van waar 

 de goederen per as van en naar de Stad zouden kunnen 

 vervoerd worden. 



Tot dat einde is aan de rivier te Ouen eene sluis ge- 

 bouwd , waarvan de slagbalken gelijk liggen met het bed 

 der Seine. Wanneer de Seine aan het nulpunt staat van 

 derzelver peilschaal, staat er 2, m y/ of boven den 

 vloer en het bed van de rivier, echter die sluis is een 



ka- 



