( 289 ) 



gen boort. Is het dan algemeen waar , dat het slechts in 

 de krijtlaag is, dat men hopen kan eene springbron te 

 vinden, dan moet het wel of niet slagen van zulk eene 

 onderneming geheel afhangen van het bestaan der krijt- 

 laag onder den bodem van dit Land , op eene bereik- 

 bare diepte. 



Hieromtrent nu bezitten wij in 't geheel geene data. 

 Het is wel waai', dat de ligging der krijtbergen, omstreeks 

 Calais, de Engelsche kust tot Harwich en Yarmouth en 

 hooger op, ons kunnen doen vermoeden, dat deze de bo- 

 venste randen zijn eener kom, die zich ook onder dit Land 

 uitstrekt. Doch hoe diep is die kom? Niemand zal dit 

 kunnen bepalen, en diensvolgens zal men ook niet kun- 

 nen weten , voordat men er ondervinding van zal gehad 

 hebben, hoe diep men zoude moeten boren, om de krijt- 

 laag te bereiken. De diepste putten, die men tot nog toe 

 heeft gemaakt , waren even boven de 700 voeten; men 

 zoude dan misschien 800 voeten of 25o m als het maxi- 

 mum van de diepte, welke men bereikt heeft, kunnen 

 noemen , en zoo men al dieper zoude kunnen komen , 

 zouden de kosten gewisselijk ondragelijk worden. 



Het is dus in allen gevalle onzeker, of wij al borende 

 de krijtlaag zouden kunnen bereiken, en indien wij al 

 zoo gelukkig waren van dezelve te ontmoeten, is het 

 twijfelachtig, of wij in dezelve water in eene hoeveelheid 

 zouden vinden, welke eenigzins aan de kosten geëven- 

 digd was ; vervolgens, of dat water van eene goede hoe- 

 danigheid en niet, gelijk dat van St.Ouen,séléniteus zijn 

 zoude ; eindelijk , of hetzelve tot aan de oppervlakte van 

 den bovengrond zoude opwellen , of wel dat men het 

 met pompen zoude moeten opbrengen. 



De Fransche schrijvers GAK nier enHÉRiCART 

 DE THURY, vooral de laatste, geven eene vrij aan- 



neme- 



