( 2 9 5 ) 



met den aard der dieper liggende lagen. Het is uit dit 

 weinige, hetwelk men er van weet, dus te vreezen, dat men 

 ook op groote diepten loopzand zoude ontmoeten, het- 

 welk zeker, in gevolge de schriften van GARNIER en 

 HÉRlCARTDETHURY,het werk aanmerkelijk moei* 

 jelijker zoude maken. 



Wij kennen dus slechts de bovenste korst van den 

 bodem, dien wij bewonen en dien wij aan het water ont- 

 woekerd hebben. Ecne grondboring, gelijk voor het 

 daarstellen der Artesiaansche putten vereischt wordt, 

 zoude, wanneer dezelve werd gedaan onder het toe voor- 

 zigt van wetenschappelijke personen, voor de Geolo- 

 gische kennis van dit Land hoogste belangrijk zijn; en ook 

 uit dit opzigt beschouwd , ishet zeer te wenschen , datmen 

 besluiten moge , om eene proeve van zulk een belangrijk 

 werk te nemen. 



De grootste hoeveelheid water , waarvan de Heer W O R- 

 sincroft melding maakt, is van 100 gallons in de 

 minuut ;doch stellen wij, om te berekenen, watmenvan 

 zulk eene bron te verwachten had , de hoeveelheid slechts 

 op 5o gallons per minuut , of 227 liters, dat is omtrent 

 2 tonnen , dewijl de waterton 1 1 decaliters nagenoeg be- 

 vat , dus in het etmaal omtrent 2880 tonnen water. De 

 gewone Amsterdamsche waterschuiten rekent men , dat 

 5oo tonnen bevatten. Dus zoude de bron, bij de aller- 

 matigste rekening , dagelijks meer geven , dan vijf schuiten 

 kunnen aanvoeren. De wekelijksche vertering van schuit- 

 water in Amsterdam, onafhankelijk vanhetgene de fa- 

 brijken vereischen en van hetgene de ingezetenenen uit 

 hunne regenbakken putten, bedraagt i65oo tonnen (*) ; 



dus 



(*) NiEUWENHtns, Geneesk. Topogr. van Atnst. D. 1, 

 bl. 78. 



