( 3ösj ) 



andere naalden hierin veel langer moesten verblijven , 

 eer men eenig koper op dezelve konde bespeuren. 



In al deze poeven heb ik nimmer bevestigd gezien , 

 hetgene ons WE tz LAB. mededeelde , dat het andere 

 uiteinde der naald een tegenovergesteld vermogen had. 

 Wij hebben deze proeven dikwerf herhaald, en kunnen 

 op grond van ondervinding dit stellig tegenspreken. 

 Het bedoelde vermogen is in de geheele naald even zeer 

 als in het uiteinde , dat in het zilverzout geplaatst was , 

 te bespeuren. 



Bovendien heb ik opgemerkt, dat de tijd onverschillig 

 is, gedurende welken men de naalden voorafin nitras 

 argenti houdt, mits men ze slechts 1' hierin late. 

 Meer behoeft zulks niet, en door ze zelfs \5' hierin te 

 laten zag ik nimmer het minder herleidende vermogen 

 van staal voor koperzouten , toegenomen. 



Eindelijk ziet men de naald, die in nitras argenti is 

 gedompeld geweest, het bedoelde vermogen geenoogen- 

 blik bezitten, indienmen zulk eene naald doormiddel van 

 eenen platina draad aan eene andei"e naald bevestigt, die 

 niet m nitras argenti gedompeld is geweest. Plaatst 

 men nu deze twee naalden hetzij. in hetzelfde, hetzij in 

 twee verschillende glaasjes met sulphas cupri: beide 

 naalden worden zeer spoedig verkoperd (*). 



De- 



(*) Be rzelius heeft deze proef van we tzl ar, die wet z- 

 l ar in het Jahrbuch der Chemie und Physik, Bd. ig, S. 470 

 en Bd. 20, S. 88 en iog, reeds met anderen bad bekend ge- 

 maakt, herhaald, doch dezelve niet bevestigd gevonden (Jah- 

 res-Bericht 1829, S. io5 — 106). De oorzaak hiervan is een- 

 voudig daarin gelegen , dat berzelius eene te zure oplossing 

 van nitras argenti gebruikt heeft. 



Ter aangehaalde plaats van het Jahres-Bericht vindt men 



S. 



