( 3i8 ) 



4°. Door de werking van liet zuur der metaal- 

 zouten op het herleidende metaal , wordt 

 het opgeloste metaal afgescheiden , 

 niet door de werking der twee 

 meialen op elkander. 



De eerste vraag meenen wij aldus te moeten beant- 

 woorden : dat het in eene metaaloplossing gedompel- 

 de metaal het zout ontbinden kan , zonder door het 

 af te scheiden metaal geholpen te worden, en wij mee- 

 nen dus tot niets anders onze toevlugt te mogen nee- 

 men , te meer, daar wij door de ondervinding niet be- 

 vestigd zien , dat eene grootere hoeveelheid van het af- 

 gescheiden metaal de scheiding van het nog overige 

 zout bevordert. 



Wanneer toch een stuk zink in eene oplossing van 

 sulphas cupri gedompeld wordt, zien wij vooral de 

 werking sterk , als de solutie een' overvloed van zuur 

 heeft, en wij zien zelfs reeds koper afgescheiden , vóór 

 dat al het overtollige zuur, door de zink op te lossen , 

 veronzijdigd is. Dompelt men b.'v. in eene zure oplos- 

 sing van nitras cupri een stuk zink , zoo zal er onmid- 

 dellijk koper worden afgescheiden, niettegenstaande 

 de oplossing zoo zuur is, dat het afgescheiden fijne ko- 

 per dadelijk weder wordt opgelost. Er heeft op den 

 duur afscheiding van koper door de zink en weder 

 oplossing van het koper door het zuur plaats, zoo 

 lang tot er zoo veel zink is opgelost, dat het vrije zuur 

 verdwenen is. Eerst dan houdt het koper op opgelost 

 te worden. 



Uit dit koper afscheidend vermogen van de zink uit 

 oplossingen, inzonderheid uit die, welke zuur zijn, mo- 

 gen wij besluiten, dat het het zuur is , dat tegenover de 

 zink Electrisch wordt. Hierom toch vermeerdert men 



de 



