( 5*0 ) 



triciteit dooi' contact hebben , zouden besluiten , dat 

 de werking het sterkst moest wezen , b. v. wanneer 

 erop een stuk zink eenig fijn koper is aangeslagen bij 

 de ontbinding van koperzouten. Uit de leer van elec- 

 triciteit door contact moet volgen , dat nu hevige ont- 

 binding van het koperzout zal plaatshebben. Maar 

 wij zien juist dan geene of eene veel geringere wer- 

 king , en in tegendeel de herleiding van het koper- 

 zout weder aanvangen, als wij het fijne koper van de 

 zink losmaken en de zink weder met het vocht, dat is 

 met het koperzout , en dus met het zuur van het zout , 

 in aanraking brengen. 



De reden hiervan is duidelqk. De + electrische 

 zink , door het — zuur aldus el. geworden , is in aanra- 

 king met een ligchaam, dat de electriciteit des zuurs 

 opgenomen heeft , omdat het een geleidend ligchaam 

 is. Het koper wordt dus even als het zuur — electrisch 

 en blijft dit — electrische koper op de -J- electrische 

 zink , zoo wordt hierdoor veel van de -(- electriciteit 

 van de zink veronzijdigd , die deze door het — electri- 

 sche zuur verkregen had , en er is dus geene aantrek- 

 king van de — electrische zuurstof van het koper- oxy- 

 de mogelijk. De Galvanische stroom is te zwak , om 

 de verbinding tusschen oxygenium en koper te bre- 

 ken. 



De theorie , dus , van het ontbinden van zoutoplossin- 

 gen van metalen op den natten weg, is eenvoudig deze : 

 dat het zuur van het onzijdige metaalzout zich onder die 

 omstandigheden inniger kan vereenigen met het oxyde 

 van het ontbindende metaal ; dat dit hierdoor -f- el. 

 wordt, terwijl het zuur — el. is. Dat hierdoor eene galv.el. 

 kolom wordt daargesteld,die het metaal-oxyde ontbindt, 

 en het oxygenium hiervan met het ontbindende metaal 



doet 



