( 526 ) 



zuur veel — electriciteit ontvangen moet en wel zooveel 

 als de zink -f- electrisch is: zoodat het overbodig is, naar 

 eene andere — electrische bron voor het koper te zoeken. 

 Twee ligchamen , toch , in aanraking zijnde , zoodat 

 het eene door het andere electrisch wordt, verkrijgen 

 beide even veel electriciteit; het eene van de +, het ande- 

 re van — electriciteit. Maar wij moeten door ondervin- 

 ding zien, of het koper op zich zelf — electrisch is, door 

 in aanraking met een zuur te zijn. 



Vooreerst moeten wij hier onderzoeken, of het elec- 

 trisch is, en zoo ja, welke electriciteit het verkrijgt, door 

 het met een zuur in aanraking te brengen. Dat het elec- 

 trisch wordt, wordt ons geleerd door het vermogen , 

 dat het koper heeft, om sommige metaalzouten te ont- 

 binden. Hierdoor wordt ons tevens geleerd, hoe het 

 electrisch wordt; te weten -+- electrisch; want het wordt 

 hierbij geoxydeerd en dus met het — electrisch oxyge- 

 nium verbonden , en hierom moet het koper zelf -f- 

 electrisch wezen. Intusschen wordt het koper niet ge- 

 makkelijk geoxydeerd, en hiermede staat welligt in ver- 

 band , dat het koper veel minder metaalzouten ontbin- 

 den kan, dan het ijzer, dezink en het manganesium. Het 

 herleidend vermogen van koper bepaalt zich immers tot 

 de kwik-, osmium-, zilver-, goud-, platina-, 

 palladium-, rhodium- en iridium-zouten. Terwijl 

 het ijzer, de zink en het manganesium bovendien 

 nog die van tin, arsenicum, antimonium, bismuth, 

 lood , koper en tellurium ontleden. 



Meer dan eene daadzaak hebben ons van de + elec- 

 triciteit van het koper overtuigd , indien dit met an- 

 dere ligchamen , die vloeibaar zijn , in aanraking 

 komt, bepaaldelijk met zuren en zoutoplossingen. Wij 

 bevestigden aan een stukje koper een' koperdraad, en 



hier 



