( 328 ) 



even als de zink en het ijzer dit vermogen kan behou- 

 den, zonder hiervan eenige uitwendige blijken te dragen. 



Dat echter de zink een overwigt heeft boven het 

 koper, om + electrisch te worden, hebben ons ook an- 

 dere proeven omtrent het herleidend vermogen van 

 metaaloplossingen door deze twee metalen geleerd. 

 Plaatst men namelijk een even groot stukje zink en ko- 

 per in eene zilveroplossing , hetzij in hetzelfde , hetzij 

 in verschillende bakjes gedaan , doch van dezelfde 

 sterkte , zoo zal men zien , dat de zink veel meer zilver 

 afscheidt, dan het koper (*). Om zich hiervan duidelijk 

 te overtuigen , moet men eene slappe oplossing van 

 uit ras argenii bezigen, en hierin de twee metalen 

 dompelen, doch zoodanig, dat zij met elkander niet 

 in aanraking zijn , en men zal na een paar uren een 

 aanmerkelijk overwigt aan de zink bespeuren ; men zal 

 veel meer zilver aan deze , dan aan het koper aange- 

 hecht zien. 



Dat deze twee metalen niet met elkander in aanraking 

 moeten zijn, is daarom noodig, omdat het koper anders 

 van het grooter -+- electrisch vermogen van de zink 

 overneemt en hierdoor zelf meer -f- electrisch wordt , 

 om de zink van derzelver electriciteit te doen verliezen. 



Uit dit vermogen van het koper, om minder -f- elec- 

 trisch te worden, dan de zink, volgt van zelf, dat het niet 

 door tegenstelling — electrisch worden kan , indien het 



met 



(*) Bezigt men eene solutie van super nitr. argenti en 

 dompelt men hierin een langwerpig stukje zink , zoo zal aan 

 de punt vooral hydrog. uitgedreven en zink geoxydeerd wor- 

 den. Het is juist op deze plaats , dat ook het meeste zilver 

 wordt aangezet. Een nieuw bewijs , dat het ontleden des wa- 

 ters en het herleiden van het metaal aan dezelfde oorzaak is 

 toe te schrijven. 



