( ™7 ) 



niet overnemen , omdat het niet in hetzelfde bakje met 

 de zink geplaatst is. De zink werd hierom nu minder 

 aangevreten, en niet meer, dan of zij op zich zelve 

 in zuur van gelijke sterkte gedompeld ware geweest. De 

 + electriciteit van de zink werd nu door het soldeersel 

 naar het koper gevoerd , maar hier niet veronzijdigd 

 door — electriciteit van dit laatste , zoo als in I : want 

 het koper wordt zelf door de aanraking met een zuur -f- 

 electrisch , en dus hier misschien nog wel deszelfs eigene 

 -f-electriciteit verhoogd, doordat het met sterker -f- elec- 

 trische zink verbonden was. Van hier dan ook , dat het 

 zuur in beide de bakjes — electrisch was. 



Het ontwijken der gasbellen van den platinadraad , 

 toen de eene draad des galvanometers met koper, de an- 

 dere met zink in II in aanraking was, moet dus verklaard 

 worden , dat het koper door aanraking van een zuur 

 en door de zink -f- electrisch is geworden , en deszelfs 

 -+- electriciteit overdoet aan den platinadraad , van hier 

 deze -f- electriciteit gevoerd wordt door den draad des 

 galvanometers en gebragt wordt in het zuur , waarin 

 de zink gedompeld is. Dit zuur is door de zink sterk — 

 electrisch , en aan ieder + electrisch ligchaam moeten 

 dus bellen ontwikkeld worden van oxygenium , in- 

 dien zich die met het ingedompelde ligchaam niet kun- 

 nen vereenigen , b. v. met platina. 



Het was dus reeds uit deze proeven te voorzien , 

 waarvan wij ons door eene onmiddellijke bepaling met 

 den galvanometer verzekerden , dat een stukje koper 

 en een stukje zink, in zuur van dezelfde sterkte , doch 

 in twee bakjes geplaatst, gedompeld en met een' geleider 

 vereenigd, doch de twee vloeistoffen niet door eenen 

 geleider verbonden, geenen electrieken stroom door 

 deze geleiding zouden kunnen opleveren , omdat beide, 



al- 



