( 564 ) 



wikkeling, het metaal uit de oplossing worden afgeschei- 

 den. Alle metaaloplossingen zijn echter niet in dit ge- 

 val. Want zink, ijzer en manganesium geven, methunne 

 sulphaten en water, tegenovergestelde electrische ver- 

 schijnselen. Hierbij wordt het onderste einde van het 

 metaal + electrisch , en er wordt dus , in plaats van 

 metaal gepraecipiteerd uit de oplossing, metaal geoxy- 

 deerd van hetgene men er had ingestoken. Dit ge- 

 schiedt zelfs oogenblikkelijk. 



Becquerel had insgelijks reeds vroeger (*) twee 

 eenvoudige wijzen medegedeeld , waardoor men vele 

 verbindingen kon daarstellen door el. werking , voort- 

 gebragt door aanraking van vloeistoffen onderling. De 

 eerste bestaat hierin , dat hij eene U vormige buis nam, 

 in welker onderste einde hij eene prop van asbest plaats- 

 te. — In den eenen arm van de buis deed hij eene oplos- 

 sing van sulpJias of nitras cupri, en in den anderen 

 eene oplossing van keukenzout. Door middel van een 

 koperplaatje maakt men gemeenschap tusschen de bei- 

 de vloeistoffen. Hierdoor ziet men het einde in de me- 

 taaloplossing gedompeld — el. en spoedig met fijn 

 koper bedekt worden, terwijl aan het andere -f- el. einde 

 een dubbel chloruretum van koper en sodium^ in te- 

 iraëders gekristalliseerd, wordt aangezet. 



De tweede wijze is deze. Men neemt eene buis , aan 

 het eene einde toe , doet er een oxyde in , eene vloei- 

 stof en een metalen plaatje , zoodat deze drie ligcha- 

 men onderling in aanraking zijn. Meestal wordt hier- 

 door eene scheikundige verbinding dezer ligchamen 

 gevormd. 



De verschijnselen , in de eerste wijze waar te nemen , 



zijn 



(*) Februarij 1828. 



