( 3 7 5 ) 



die, hoe hc-c-ger zij aan de plant voorkwamen , in eene 

 buis- of trechtervormige gedaante overgingen. Vooral 

 hadden de wortelbladen eenen buikigen vorm, wanneer 

 de verbreede bladsteel weinig ontwikkeld was. Een 

 ander kenteeken, bijzonder eigen aan de lagere bladen , 

 schijnt de uitgebeten kam, op dezelve aanwezig, te zijn, 

 welke dikwijls bij de verder ontwikkelde scyphae ge- 

 heel verdwijnt. 



Dezen vorm der scyphae heb ik bij de drie door mij 

 geziene soorten opgemerkt , en tot meerdere staving , 

 dat er geene verwisseling heeft plaats gehad , kan ik de 

 getuigenis aanvoeren van hen , die dezelve verzameld 

 hebben, welke dit er uitdrukkelijk hebben bijgevoegd, 

 dat dezelve van eene en dezelfde plant afkomstig waren. 



De kam, waarvan ik melding maakte, schijnt bij 

 de deslillatoria en maxima geheel te verdwijnen ; 

 terwijl er bij de andere soort, ten minste in de door 

 mij geziene voorwerpen, een grooter of kleiner gedeelte 

 van aanwezig blijft. 



De beide gezegde soorten zijn echter volkomen van 

 elkander onderscheiden door den vorm der zaaddoozen. 



In de eerste of N. deslillatoria is de vorm langwer- 

 pig ovaal en de lengte staat tot de breedte als 3 — 1 , ter- 

 wijl zij min of meer buikvormig is. De N. maxima 

 echter onderscheidt zich door eene zeer langwerpige 

 zaaddoos, die bijna driemaal zoo lang is, als die der vo- 

 rige soort. Ook schijnt de deslillatoria geenszins 

 zulke groote scyphae te verkrijgen, als de maxima, 

 daar deze, volgens de getuigenis vanharen ontdekker, 

 bij de laatste soms een' voet groot worden. 



De derde soort of /V. madagascariensis schijnt 

 mij dezelfde te zijn, als de Phyllamphora van WUL- 

 denow, waartoe deze de plaat van rumphius 

 brengt. Dit 



