( 584 ) 



Naai* hetgene ik ondervonden heb , schijnt dit , hoe- 

 wel in vele gevallen mogelijk , niet altijd zoo te gebeu- 

 ren. 



Aan den schedel van eenen volwassen, doch jeug- 

 digen Javaanschen Rhinoceros , uit mijne eigene ver- 

 zameling , tel ik boven en onder in iedere rij slechts zes 

 maaltanden, zonder blijk te vinden van het vroeger aan- 

 zijn eens grooter getals. Hier ziet men derhalve, dat op 

 het achtentwintigtal kiezen geen' vasten staat te maken is. 



Even min gelijk is het getal ribben. Hier echter schijnt 

 zich geene ongelijkheid op te doen bij voorwerpen van 

 dezelfde soort. Cuvikr kent den Rhinoceros negen- 

 tien paar ribben toe (*). TiEüemann spreekt op 

 eene plaats van twintig rugwervelen (-f-) , waarmede de 

 ribbenparen gelijk staan; op eene andere, te weten 

 bij de beschrijving van het geslacht Rhinoceros , van 

 negentien rugwervelen , waardoor dan de ribbenparen 

 slechts op negentien komen zouden (§). 



Dit 



(*) 1. c. pag. i5. 



(f) In de Zoölogie zu seinen Vorlesungen entworfen , i sten 

 Band. S. 235, zegt hij : die Zahl der Rückenwirbel nimmt um 

 so mehr zu, je mehr die Extremitaten, besonders die vordern 

 in Aushildung abnehmen , und um so mehr sie blos Organe 

 der Ortsbewegung sind , und nicht Organe des Tastens und 

 Ergreifens. 



Folgendes wird diescn Satz beweisen : die Aften , welche 

 die ausgebildesten Extremitaten haben , besitzen meistens 12 

 oder 1 3 Rückenwirbel; die Fledermaüse haben meistens 1 1 ; 

 die nagenden , reissenden und wiederkauenden Thiere haben 

 meistens i3 bis 1.4 Rückenwirbel; die einhufigen Thiere ha- 

 ben 18, die meisten schweinsartigen Thiere, das Rhinoceros, 

 das Tapir , der Elephant , haben 20. 



(§) 1. c. S. 5io. 



