( 385 ) 



Dit laatste als de ware meenlng des Schrijvers aanne- 

 mende , zouden beide Natuuronderzoekers te dezen 

 aanzien eenstemmig zij n. Ook is die telling , den Afri- 

 kaanschen Rhinoceros voorbij ziende^ zeer j uist. Maar 

 wanneer men bij deze soort de ribben opsomt , krijgt 

 men er ter wederzijde aan mijn voorbeeld een en twin- 

 tig; aan het geraamte van den Rhinoceros Africanus 

 in 's Rijks Museum te Leijden slechts twintig («). 

 Waardoor de opgave van negentien paar ribben , als 

 aan alle soorten van het geslacht Rhinoceros gemeen, 

 niet kan blijven bestaan. 



Het verschil van ribbenparen bij dieren van hetzelf- 

 de geslacht is overigens niet vreemd. De Equus mon- 

 tonus heeft negentien paar ribben, terwijl de Equus 

 Quagga en Equus Zebra van slechts achttien paar 

 voorzien zijn. De Tapirus Americanus bezit acht- 

 tien paar ribben , de Tapirus Indicus heeft twintig 

 paar, en zoo met anderen. Waardoor het hoogst on- 

 raadzaam wordt, uit het ribben tal van eenig dier, dat 

 voor alle soorten van hetzelfde geslacht te willen be- 

 palen. Hiervan echter is zelfs de beroemde CüVlER 

 niet geheel vrij gebleven. Wat den Rhinoceros Afri- 

 canus betreft , zagen wij het zoo even : maar ook bij 

 den Tapir en het Paard begaat hij denzelfden misslag. 

 De punten van toenadering overwegende tusschenden 

 Daman en Rhinoceros, zegt hij: 



» La composition du tronc en offre déja un. Le 

 » daman a vingt-une cötes de chaque coté , nombre 

 » supérieur a celui de tous les autres quadrupèdes , 

 » 1'unau excepté, qui en a vingt-trois; et ceux qui 



(a) Daar het een en twintigste paar ribben aan het geraamte in mijne 

 verzameling klein en teeder is, ben ik niet rreemd van het denk- 

 beeld, dat hier eene natuurspeling plaats heeft, hoedanige ook bij 

 andere dieren, ja zelfs bij den mensch, ten opzigte van een over- 

 tollig paar ribben niet zoo geheel zeldzaam is. 



