( 4o8 ,) 



gezegd, dat de knollen van klei, of de leemachtige stee- 

 nen (ai'gillaceous stone), doorgaans -water in het midden 

 bevatten. Zij worden , zegt hij , in de klei gevonden , en 

 zijn van eene zwarte kleur gelijk de klei. Deze knollen 

 worden in kleine stukken gebroken en in ovens gebrand 

 met eene hette, welke genoegzaam in staat is, om dezelve 

 tot glas te doen smelten (to vitri fy them) , vervolgens 

 tot poeder gemalen , en door bijvoeging van water tot 

 Cement of Tras gemaakt. 



In sommige der nieuwste Fransche werken over 

 metselspeciën wordt wel van dit Engelsch Cement ge- 

 sproken , doch er wordt niet bij gezegd , dat de Ludus 

 Helmontii de grondstof uitmaakt. VicAt maakt er 

 geene melding van (*}-). 



Een ander Fransch schrijver over deze stof, de kolo- 

 nel RAUCOURT DE CHARLEVILLE(*), schijnt 

 even min het Cement van parkek gekend te hebben , 

 hoewel zijn boek in 1828 is uitgekomen, en liet patent 

 van PARKER van 1796 dagteekent. Hij heeft erech- 

 ter van gehoord, doch hij schijnt er tegen ingenomen. 

 On doit se détier beaucoup , zegt hij (§) , des beaux 

 noms de ciment romain, donnés a des mortiers, qui 

 n'avaient point cette propriété ; aussi quand on en a 

 trouvé uu qui prend dans 1'eau Ie second jour de son 

 immersion , il ne faut pas en desirer d'autres , par ce 



qu'il 



(f) Recherches expe'iïmentales sur les chaux de constructi- 

 on des betons, et les betons ordinaires, par j. p. vicat, Pa- 

 ris 1818. 



(*) Traite' de Part de faire de bons mortiers et d'en bicn di- 

 riger 1'emploi, par Ie GoloneliiAUCouRT de charleville, 

 Paris 1828. 



(§) P- 259- 



