( *i5 ) 



die van zoodanige Lijnolie meer bruin geelachtig ge- 

 noemd kan worden. De smaak en de reuk van deze 

 beide oliën zijn ook moeijelijk te beschrijven , en of- 

 schoon zij wel in iedere soort eigenaardig zijn , is dat 

 verschil echter zoo gering , dat het bij de vermen- 

 ging geen zeker teeken of bewijs van dezelve kan 

 opleveren. — De Raapolie is ook , over het algemeen , 

 bij gewone temperatuur meer dunvloeijende , dan wel 

 de Lijnolie , die ook door den tijd meer en meer verdikt 

 wordt , hetgene bij de eerste niet aldus plaats heeft. 

 Wat verder de eerste oliesoort betreft, zoo zoude de 

 Koolzaad-olie van de Brassica campestris oleifera , vol- 

 gens BRACONNOT, bij o° honderd gr. een gedeelte 

 vetstof, onder den vorm van rondachtige kogeltjes , en 

 bij — 3|° eeue vvasgele stof afscheiden. Deze zouden vas- 

 ter zijn, dan gesmolten boter, en daaruit bij dien warm- 

 tegraad o,46 gele vaste vetstof en o, 54 vloeibare oliestof 

 kunnen worden afgescheiden '(*). Volgenss chubler, 

 zoude de Winter-raapolie van de Brassica rapa het dunst 

 vloeijend van deze oliesoorten zijn , bij — 4 a 6° vetko- 

 geltjes afzonderen en bij — 7,5° tot eene gele boter 

 stollen ; de Kool-raap-olie (Kohlreps-oel) van de Bras- 

 sica campestris oleifera Dec. het minstvloeijende zijn , 

 bij — 4° vetkorrels afscheiden en bij — 6° tot eene witte 

 boter overgaan. De Koolzaad-olie (Kohlrüben-oel) van 

 de Brassica Napobrassica Mill . zoude onder — o° vet- 

 kogeltjes afscheiden en bij — 4° tot eene geelwitte boter 

 stollen. De Zomer-raapolie van de Brassica praecox 

 Dec. zoude eerst bij — 8° vetkorrels afscheiden en bij 

 — 10° stollen tot een geelwitte boterachtige stof. — De 



Lijn- 



(*) L. j. THKNARD,Lehrb. der Chemie, uebers. von g. t. 

 fechnee , IV B. , 3Abth., 1829,5. 1246. 



Cc 2 



