( 4i6 ) 



Lijnolie zoude uu, volgens brandes, eerst bij 20° 

 bleeker worden , zonder tot eenen vasten toestand over 

 te gaan(*). 



Ofschoon het nu verder genoegzaam bekend is , dat 

 de Raapoliesoorten tot de vette, niet uitdroogende en die 

 van de Lijnolie tot de uitdroogende behooren , zoo zal 

 echter ook deze kracht van niet- en al uit te droogen bij 

 de vermenging geen geschikt onderscheidingsteeken op- 

 leveren, omdat deze uitdrooging niet dan zeer langzaam 

 geschiedt en geene scherpe grenzen bij de vermenging 

 kan aanwijzen ; daar b. v. door de bijvoeging van een 

 weinig Lijnolie bij Raapolie de uitdrooging van de eerste 

 niet kan worden opgemerkt , ten zij dezelve geheel de 

 overhand hebbe , wanneer wel omgekeerd de verval- 

 sching van de Lijnolie met Raapolie , door mindere 

 kracht van drooging en verharding , vooral bij de aan- 

 wending tot verfstof, kan worden waargenomen. 



Wat nudeeigendommelijke zwaarte dezer verschillen- 

 de oliën betreft, zoo begrepen wij deze in de eerste plaats 

 meer bijzonder te moeten nagaan, of dezelve ook eenige 

 aanwijzing zoude kunnen geven , om de vermenging 

 derzelve eenigzins te kunnen aanwijzen ; ofschoon men 

 altijd zal moeten opmerken, dat de meerdere of min- 

 dere verschheid der olie en dus de meerdere of min- 

 dere aanwezigheid der water- en slijmdeelen hier nog 

 al een aanmerkelijk verschil zal kunnen opleveren. — 

 Men ziet dan, dat de eigendommelijke zwaarte der Raap- 

 olie opgegeven wordt, volgens mussch en broek 

 als o,853 ; volgens branden 0,902 ; volgens bri s- 

 son 0,919; naar SCH UB L ER warm geslagen bij 7I 

 0,919 , koud geslagen bij ió°, 0,910; naarHEiNRlCH 



_ «j 



(•) L. gmelin, Handb. d. theor. Chemie, III Aufl. , II 

 B. , 1829, s. 466. 



