( **l ) 



Pr. 32. Bij de behandeling van een mengsel van 3 d. 

 Raap- en ï d. Lijnolie met genoemde hoeveelheden 

 Zwavelzuur had eenigermate het middenplaats tusschen 

 bovengenoemde eigenschappen ; doch het mengsel 

 scheen altijd morsiger groen of meer vaal zwart , dan 

 bij de zuivere Raapolie , zich voor te doen, en had zich 

 ook bij de behandeling met i5 dr. Zwavelzuur eene 

 pekachtige, taaije, lederachtige stof op den bodem van 

 het glas afgescheiden. 



Deze proeven hebben ons dan aanleiding gegeven , 

 om ook dit zuur, onder zekere voorwaarden , als her- 

 kenmiddel van vervalsching dezer oliën dienstbaar te 

 maken , zoo als bij de latere overweging van dit onder- 

 werp meer bijzonder zal worden aangetoond, 



§ 6. TVerhing van het gewone en rooiende 

 Salpetersuur op deze Oliën. 



Daar het bekend is , dat vooral het Salpeterzuur eene 

 bij uitstek vermogende werking op de vette oliën uitoe- 

 fent , en deze gewoonlijk daardoor verdikt worden , 

 zoo onderwierpen wij nu ook deze oliesoorten aan de 

 werking van dit zuur , waarvan wij dan ook de voor- 

 naamste uitkomsten hier zullen mededeelen. 



Pr. 53. Wanneer 5o wigtj. Raapolie in een kolfje 

 met 5 wigtj. Salpeterzuur van i,. 154 of 36°. Belg. Apot. 

 vermengd werden , werd daardoor de olie eenigzins 

 dikker en witter van kleur en scheidde zich een be- 

 zinksel daaruit af; terwijl dezelve nu verder geene 

 belangrijke verandering meer onderging. Door ver- 

 warming van het mengsel werd nogtans hetzelve tot 

 de dikte van eene stevige zalf veranderd , die eene 

 gele kleur en belangrijke vastheid bezat. 



BIJDRAGEN , D. V, ST. 1. D d Pr. 



