( & ) 



ceae. Deze twee familiën , in houding zoo onderschei- 

 den, verschillen weinig in hare kenmerken, ten 

 minste zoo als zij tot hiertoe opgegeven zijn; echter 

 geeft de arillus, dien menbij de meeste Dilleniaceae 

 gevonden heeft, een zeer goed onderscheidend kentee- 

 ken, ten minste zoo men slaagt, dit deel ook bij de 

 Hibbertia's te \inden. 



De Magnoliaceae zijn zeer arm in de door A u G. 

 ST. hilaire doorreisde streken , zoodat hij slechts 5 

 gevonden heeft, behoorende tot de geslachten Drymis 

 en Talauma. De beschouwing dezer familie wordt ge- 

 ëindigd door de volgende aanmerkingen : dat de rigting 

 der ovula in deze familie geene waarde heeft, daar zij 

 hangende zijn bij Drymis, opgerigt bij lllicium, en 

 zij bij Talauma, in dezelfde bloem, drie verschil- 

 lende rigtingen aannemen, ascendens, peritropesen 

 suspendus. A nonaceae zijn hier veel talrijker, dan 

 de vorige , zoodat in deze familie niet alleen verscheide- 

 ne nieuwe soorten, maar ook nieuwe gen e ra voorko- 

 men , namelijk : 



Rollenia , Duguetia , Bocagea. Het eerste ge- 

 slacht heeft een kenmerk , tot hiertoe in deze familie nog 

 onbekend, maar niet zeldzaam bij andere Polypeta- 

 len, vooral bij de Rutaceae , dat het namelijk eene 

 éénbladige bloemkroon bezit, welke echter in 6 lobben 

 verdeeld is. 



Het geslacht Duguetia berust op het onderscheid 

 der vrucht. 



Het geslacht Bocagea is opmerkenswaardig door het 

 bepaald getal stamina, daar men door dezelve de 

 plaatsing derzelve heeft leeren kennen , en dus de ver- 

 wantschap, die men reeds in deze familie met de Me~ 

 nispermeae en Berberideae gevonden had, nader 

 bevestigd heeft. De 



