( m ) 



4o. P te ris aquilina. Volgens VON BUCH, wordt 

 op eenige der Ganarische eilanden de wortel van deze , 

 ook bij ons niet zeldzame , Vaten met zemelen ge- 

 mengd en alzoo tot brood gebakken en veel gebruikt. 

 Zie de Isis, 1829, p. 699. — Ofschoon men van de 

 smakelijkheid van dit brood niet wel eenen hoogen dunk 

 kan hebben, is het evenwel niet onbelangrijk, alle in- 

 landsche hulpmiddelen te kennen , welke , in tijd van 

 nood , van dienst zouden kunnen zijn. V. H. 



4i. Peloria. In het Werkje van FR. w. s c H U L T z, 

 Beytrag zur Kenntniss der deutschen Oroban- 

 chen , Munchen 1829 , wordt, behalve verscheidene 

 lezenswaardige aanteekeningen over dit geslacht , door 

 schultz, eene Peloria, dat is eene regelmatige 

 bloem van Orobanche ■ ca ryophyllacea , die anders, 

 zoo als men weet , eene onregelmatige bloem heeft , 

 beschreven en afgebeeld. Isis, 1829 , p. 711. V. H. 



42. Lactuca sativa. Het sap van de stengen der 

 in bloei staande salade levert een extract , dat eene 

 kracht , even als Opium bezit ; volgens schinz, in 

 de Verhandlungen der med.-chirurg. Qesell- 

 schaft des Kantons Zürich, in der Herbst Sit- 

 zung 1827 , S. 7 — 8. V. H. 



45. Scrofularia aquatica. Deze hier te lande 

 niet zeldzame plant werd voorheen , even als de bij ons 

 nog meer algemeene Scrofularia nodosa , als een 

 middel tegen de klierziekte (scrofulae) gebruikt , waar- 

 aan het geslacht Scrofularia zijnen naam verschuldigd 

 is. Thans komt dezelve in de apotheken niet meer 

 voor; doch schinz heeft het verschuitgeperstesap 

 der bladen niet nut gebruikt tot vermindering eener 

 kankerachtige zweer. Zie hetzelfde Werk , S. 10 — n. 



V. H. 



44. 



