( 90 ) 



punt gevonden , dan de aarde , en aan het op den grond 

 liggend steentje zijnen draad naar gewoonte (d. i. iu- 

 stinktmatig) vastgehecht; — hij is weer , door dezelfde 

 drift gedreven ., naar boven geklauterd en heeft zijn web 

 op de gewone wijze voltooid , zich evenmin aan dat der- 

 de steunpunt , als aan de twee overige (elk aan een' lin- 

 deboom) verder storende. Doch let men op het zamen- 

 stel eens webs , dan ontwaart men , dat door de rond- 

 gaande draden de straaldraden en ook de steunpunts- 

 draden veelal naar elkander toegetrokken worden. Zijn 

 nu alle steunpunten goed gevestigd , dan geeft de rek- 

 baarheid der draden of iets mede, of de spin, tegenstand 

 ontwarende , maakt zelve de rondgaanden iets langer ; 

 meermalen echter zijn de steunpuuten bewegelijk, zoo 

 als bladen , takjes , enz. , en dan geven die wel iets mede. 

 Maar nu in het onderhavig geval is één der steunpunten 

 geheel los gelegen geweest , daarenboven te ligt , om niet 

 onder het bewerken des nets opgeheven te worden , en 

 moest dus zonder eenig vooroverleg van de spin oprij- 

 zen, en konde zoo hangende naderhand worden aange- 

 troffen. Dikwei'f aandachtig het maken van spinneweb- 

 ben hebbende gadegeslagen, geloof ik mijne verklaring 

 op waarneming te hebben gegrond. — Misschien acht 

 menigeen dit geval zoo vele letters niet waard; doch 

 men bedenke, dat het een van die honderde voorvallen 

 is , waarbij men bewijzen van overleg en schranderheid 

 bij de dieren meent te vinden , die geenszins boven 

 bedenking verheven zijn en tot valsche gevolgtrekkin- 

 gen aanleiding geven. M — R. 



126. Disputatio de penduloejusque applicatione ad 

 tellurisfiguramdeterminandam, auctore P. VAN ga- 

 len. Amsterdam 18.00. 



127. 



