( «* ) 



allen aannemen , dat de blaasjes van het opperhuidsvlies 

 nimmer deelachtig waven aan de kleur der plant. Zoo 

 ver mij hekend is , wordt dit door de Fransche plant- 

 kundigen aangenomen , doch bij de Duitschers vindt 

 men van een gekleurde opperhuid wel gewag gemaakt. 

 Het zij mij vergund , hieromtrent het volgende aan te ha- 

 len , hetwelk tot bevestiging van de opgaven van mor- 

 ren strekt. De voortreffelijke johann jacob 

 paul moldenhawer, Hoogleeraar te Kiel , be- 

 schreef in zijne Beij trage zur Anatomie der Pjlan- 

 zen , te Kiel in 1812 uitgegeven , de gekleurde opper- 

 huid van de onderste vlakte des blads van Tradescan- 

 tia discolor (S. 0,4 en elders) ; zelfs geeft hij van 

 dezelve eene gekleurde figuur , zijnde de 5 de van zijne 

 V de plaat. 



LUDOLF CHRISTIAN TREVIRANUS, in zijne 



Abhandlung über die Oberhaut der Qewachse , 

 (Verm. Sc/ir. Bremen 1821 , IV, 16,) die met de hem 

 eigene naauwkeurigheid is zamengesteld , zegt uitdruk- 

 kelijk : Wenn jedoch andrerseits KROKERie- 

 hauptet , die Oberhaut sey immer farbelos , so 

 ist dieser Ausspruch zuallgemeïn ; irimanchen 

 F allen hat sie allerdings eine eigenthiimliche , 

 z. B. eine rothe oder violette , Farbe. Als voor- 

 beelden haalt hij aan : de jonge bladstelen van Rha- 

 barbersoorten; de bladen van Tradescantia disco- 

 lor, Cyclamen persicum, en andere soorten van dit ' 

 geslacht. Hij herinnert hierbij ook aan link, die in 

 de opperhuid van Amaranthus hypochondriacus 

 roode kleurstof waarnam. Ik zoude hier nog de opgave 

 van anderen , doch die minder stellig spreken , kunnen 

 bijvoegen , zoo het aangehaalde niet voldoende was. 

 Alleen zij hier nog herinnerd aan den bijna reeds, doch 



zoo 



