( *35 ) 



zoo te onregt, vergetenen Deenschen Physioloog c. 

 G. RAFN, zeggende, in zijne Pflanzenphysiologie, 

 ièbers. von markussen (Kopenh. und Leipz. 

 1798, S. 68): Man findet sie zuweilen doppelt 

 und dreyfach, gejcirbt und ungefarbt. So ist 

 sie am S tamme der Birie weiss , braunlich da- 

 gegen an denjungen Aesten, — Het schijnt mij toe, 

 dat het zeer de aandacht van de physiologen verdient , 

 dat de opperhuid geene groene , maar wel andere kleu- 

 ren vertoont , en in dat opzigt meer met het celmoes 

 van de bloembladen , dan met dat van de bladen over- 

 eenkomt. Zoo ver mijne waarnemingen strekken , ken 

 ik op dezen regel nog geene uitzondering. Bij mijne op- 

 merkingen over de herfstkleur der bladen, in mey- 

 link's Bibliotheek , hoop ik eerlang op dit onder- 

 werp terug te komen. (Z. ald. vu. D. bl. 1 19.) 



CL AAS MULDER. 

 189. Honig - afscheiding. — In April 1829 

 bloeide in mijn woonvertrek gedurende eenigen tijd 

 een Rhododendrum catawbiense. In elke bloem 

 hing niet alleen een heldere zoete druppel aan de ho- 

 nigspoor , maar die drop was in de meesten lijmig 

 dik en in een paar bloemen volkomen hard geworden , 

 zoodat dezelve zuiver witte , doorschijnende honigsui- 

 ker-tranen opleverden. Dat rijkelijk begieten met wa- 

 ter de afscheiding van vloeibaren honig vermeerderde , 

 was zeer merkbaar. Waarschijnlijk is het verdampen 

 van het water door het zonnelicht, gepaard met vermin- 

 derden of geheel afgebrokenen toevoer van vocht , de 

 oorzaak van het vastworden der druppels , dewijl deze 

 tranen alleen gevonden zijn in bloemen , die op het 

 punt zijn van te zullen afvallen en reeds een weinig 

 verflensd waren. . Ik verzamelde een aantal zulke 



tra- 



