( 145 ) 



dico-bolanical Society ofLondon, I, Londoni82g, 

 en daaruit overgenomen inFRORlEP's Not. XXVI t 

 S. 548 — 55i , vindt men eene belangrijke verhandeling 

 van HANCOCK over de Sarsaparille , welke verkeer- 

 delijk van zeer onderscheidene soorten van Smilax 

 verzameld wordt. Hij beschrijft de echte Sarsaparille , 

 welke hij voor eene van Smilax syphilitica W ver- 

 schillende en welligt nog nieuwe soort houdt, al het- 

 welk in de aangehaalde verhandeling allezins nader 

 verdient nagelezen te worden, j V. H. 



2o3. Botanische kleinigheden, alhier opgemerkt, 

 zijn Myosotis arvensis met zwavelgele bloem , Hy-? 

 pericum quadrangulare, niet ver van deMyosotis, 

 jaar op jaar, met geel loof opkomende. Phragmiles 

 communis , met wit gestreept, doch minder levendig, 

 dan het bonte van Phalaris arundinacea var. p> ver- 

 toont zich hier bestendig op eene bepaalde plaats iu 

 eene sloot, ter lengte van eenige schreden. 



Niet ver van hier , voor de schuur van de herberg de 

 Lugte, aan den voet van den Lochemer Berg, staat, naast 

 een tweetal van den gewonen Aesculus Hippocasla- 

 num, eene J^er scheidenheid. Derzelver eerste waar- 

 neming — zoo zij niet reeds elders heeft plaats gehad — 

 komt toe aan mijne overledene dochter, car.soph. 

 BRANTS, welkede Natuur met een naauwziend oog plagt 

 gade te slaan. De zijtakjes, waarmede de bloemen aan 

 den middelstengel van de bloemtrossen bevestigd zijn , 

 maken met dien stengel een' scherperen hoek , dan bij 

 de gewone Paardenkastan je: uit dien hoofde vertoont de 

 bloei (als meer zamengedrongen) zich op een' af- 

 stand iets rooder , dan bij deze. Het blad van de Ver- 

 scheidenheid wijkt daarin af van dat der gewone soort, 

 dat hetzelve niet bol tusschen de ribben opkomt, 



maar 



