( i46 ) 



maar plat is — meer nederwaarts gebogen aan den 

 steel hangt — en eene donkerder groene kleur heeft. 



fViidenborch A. C. W. STARING, 



den 28 Mei 1800. 



204. Gele kleur in aardappel-bloesem en som- 

 mige boombladen. Dit onderwerp , waarover wij ook 

 onze lezers reeds onderhouden hebben , kwam de So~ 

 cieté industrielle van Mulhausen belangrijk genoeg 

 voor, om naauwkeurig te worden onderzocht ; tenge- 

 volge waarvan de Heer ED. SCHWARTZ proeven heeft in 

 het werk gesteld met aardappel-bloesem, lindenbloe- 

 sem en bladen, Elzen-, Populier-, wilde Kastanje- en 

 Eikenbladen , alle welke deelen eene minder goede gele 

 verf verschaften, dan of de wouw of de quercitron 

 ( Quercus tincloria) , weshalve de invoering van deze 

 hulpmiddelen in het groot niet raadzaam toeschijnt. De 

 meeste kleurdeelen van deze bevatteden nog de versche 

 bladen des wilden kastanjebooms , doch ook deze nog in 

 veel te geringe hoeveelheid. Na deze volgt de aardap- 

 pel-bloesem. Zie Polyt. Journal, XXXV, £.44 — 45« 



v. H. 



205. Huttentut. In hetzelfde Tijdschrift, S. 482, 

 wordt eene nieuwe verscheidenheid van Myagrum sa- 

 tivum L. vermeld, welke door eenen Frans chman uit 

 Azië zoude zijn gebragt. Zij zoude zich alleen door 

 meerdere grootte van onze gewone Huttentut of Kar- 

 mil onderscheiden, doch op gelijke hoeveelhied zaad 

 een zesde meer olie verschaffen , namelijk 24 , 875 dee- 

 len op de 100 , terwijl onze gewone plant niet meer, dan 

 20,5oo olie levert. Het zal echter de vraag zijn, of deze 

 groote Huttentut het Europeesch klimaat zal kunnen 

 verdragen. v. H. 



206. Hennep. De Aunales adm. de V Agricul- 



tu- 



