( i6x ) 



den Rijn en in de Eifel ontstaan , komen , ■ over het al- 

 gemeen , met die gene overeen , waarin nog Volkanen 

 hunne werking doen. Zij zijn wezenlijk onderscheiden 

 van de Trachijtische en Bazaltische verhevenheden , in 

 zoo ver het bij deze niet tot dadelijk uitbarsten is geko- 

 men , dewijl het der werkende kracht aan nadrukkelijk 

 vermogen ontbrak ; vindende zulks waarschijnlijk een 

 tegenwigt in den druk der hooge waterbedekking. Het 

 uitwendig voorkomen van de wederzijdsche verbindin- 

 gen geeft , opzigtelijk deze verhevenheden , nogtans 

 regt, om zekeren zamenhang te vermoeden tusschen 

 de onderaardsche bewegingen en gistingen , welke bei- 

 den aan den dag deden komen. 



De meening, zoo vaak geuit, dat het beroemde 

 Laacher meer zijn aanwezen eener volkanische uitbar- 

 sting , of wel der instorting van eenen Volkaan zou te 

 danken hebben, wordt door den Schrijver op voldoen- 

 de gronden wederlegd. Naar zijne topographische lig- 

 ging , is dit meer het middelpunt , waarin zich de vol- 

 kanische takschietingeu der streek komen vereenigen. 



De zamenschakeling der volkanische punten in de 

 Eifel verschilt van het Rijnsche volkanische stelsel , 

 waarin de rigtingen als gebogen sti'alen uit één punt 

 voortkomen. 



De duidelijk kenbare Lavastroomen worden aange- 

 wezen. Over het geheel zijn zij niet zeer menigvuldig : 

 hier en daar worden slechts enkele gevonden. In de 

 Eifel zijn vele overblijfsels van volkanische uitbarstin- 

 gen , bij welke men dezelve vruchteloos zoekt , of waar 

 zij , door latere natuurgebeurtenissen , zoo zeer mis- 

 vormd zijn , dat de onderkenning moeijelijk wordt. 



De Volkanen aan den Rijn en de Eifel duiden onder- 

 scheidene waterbedekkingen aan. Zij zijn , na het te- 



N 2 rug- 



