i 7 y 



ftaan, welker vorming bepaald wordt door het meer- 

 der of minder fnel verijlen der lucht, bij het openen 

 der kraan, als oorzaak van verkoeling (*). 



Eene zwarigheid, welke de natuurkundigen ten allen 

 tijde druk heeft bezig gehouden, is de verklaring van 

 het ophouden der wolken in onzeri dampkring: daar het 

 toch , bij de vooronderflelling , dat de wolken als groo- 

 te verzamelingen van veficulaire dampen aan te merken 

 tvaren , onverklaarbaar fcheen , dat het water , hetwelk 

 zoo veel zwaarder is, dan de lucht, als zoodanig in 

 de hoogte zoude kunnen blrjven zweven, en niet oogen- 

 blikkelijk nedervallen, zoo als men dit van masfievc 

 *vaterbelletjes , of ook zelfs van waterblaasjes, welke, 

 met lucht gevuld zijnde, toch altijd zwaarder zijn, dan 

 fle omringende lucht, met reden zoude fchijnen te moe- 

 ten verwachten. Om er zich uit te redden, riep men 

 in latere tijden de hulp der electriciteit in, zeggende, 

 dat deze de fucht en de waterblaasjes uitzettende, 

 dezelve ligter deed worden. 



Deze verklaring, welke, op geene genoegzame gron- 

 den fteunende, daarenboven met fommige bekende wet- 

 ten der electriciteit ftrijdig was, trachtede men te fiaven 

 door eene proef, welke inderdaad niets bewrjst. Men 



bragt, 



(•) Kratzenstein , aan wien men deze fraaije proefneming 

 verfchuldigd is, meende, in de vooronderftelling van holle 

 waterbelletjes , de dikte van het watervliesje , door middel der 

 waargenoraene kleuren, te kunnen berekenen. Volgens hem 

 zoude deze dikte, in den natuurlijken ftaat der lucht, flechts 

 "»eenoeg ^^ van eenen Engelfchen duim bedragen. Men zie 

 DE SAtJiSURE, Es/ais fur FHysroinétrie. 

 ^4 



