( 23 ) 



Dit, alhoewel bij iedere groote ontplofiing van bus- 

 kruid waargenomen, trok mijne aandaclit, vooral om de 

 navolgende bijzonderheden. De glazen der ramcri waren 

 niet van buiten naar binnen, maar omgekeerd gebro- 

 ken, en in eenen koepel, met holle glazen voorzien, 

 waarvan de holle zijde naar buiten is geplaatst, was flechts 

 een glas gebroken, terwijl de platte glazen van dezen 

 zelfden koepel bijna allen gebarflen waren. De luiken en 

 venfters waren allen buitenwaarts gebroken, enfommigen 

 dezer, die niet gebroken waren, ftonden zelfs no'g in 

 deze rigting gebogen , zoodat er geen twijfel aan was , 

 of eene kracht, die hen van binnen uit de vertreliken 

 naar buiten had gedrukt, was hier werkzaam geweest. 

 Op ééne plaats was ook eene gordijn door eenige ge* 

 brokene ruiten heen gedrongen. 



Was dit alles door den aandrang der ontwikkelde 

 luchtfoorten gebeurd, zoo zou het omgekeerde hebben 

 plaats gehad, en hetgeen nu buitenwaarts was ge- 

 plaatst, juist omgekeerd zijn geweest. De fchok, dien 

 de ligchamen door middel van den grond hadden cmtr 

 vangen, kon hiervan geenszins oorzaak zijn, en zou 

 niet geregeld alle de genoemde voorwerpen buitenwaarts 

 hebben kunnen voeren. 



Wanneer wij echter nagaan, wat er na de ontplof- 

 fing van buskruid gebeurt, zullen wij ons dit ver- 

 fchijnfel kunnen verklaren. De ontftane gasfooEten, vai^ 

 eene groote hoeveelheid warmte voorzien, worden met 

 kracht bovenwaarts gedreven, wanneer het kruid in 

 eene vrije ruimte ontbrandt. Zoodra heeft echter de 

 cntbranding niet plaats gehad, of er wordt op deze 

 plaats een ijdel daargefield, althaas eene ruimte, met 

 B 4 zeer 



