i A7 y 



vroeger, dan de vorige (in December 1804), voorge- 

 dragen (*). 



„ Een of twee druppels geconcentreerd blaauwzuur," 

 zegt MARCET , y, werden op den top van den tak van 

 eene fenfuive , aan welken zich eenige bladen bevonden , 

 gedruppeld. Na eenige fekonden hadden zich alle bla» 

 den gefloten. Vele malen gebeurde het ook, dat niet 

 alle blaadjes van denzelfden tak verlamd waren, maar 

 flechts die, welke het naast aan den top van den tak 

 ftonden, op welken het blaauwzuur geplaatst was. De 

 bladen openden zich na een kwart uur weder, doch 

 hadden, voor het meerendeel, hunne gevoeligheid ver- 

 loren , welke zij eerst na eenige uren terug erlangden." 



„ Wanneer men het blaauwzuur in eene fchaal een' 

 tijd lang onder de bladen van de plant hield, floten 

 zich , na weinige fekonden , eenige bladen ; en wanneö 

 men de flesch met blaauwzuur, geopend aan eenen 

 tak hield, dan floten zich zeker alle bladen oogenblik- 

 kelijk. In beide gevallen herkregen de bladen, met 

 welke de proef genomen werd, eerst na verfcheidene 

 uren hunne oorfpronkelijke gevoeligheid. Het fchijnt 

 aldus , dat zelfs de damp van blaauwzuur op de bladen 

 der fcrifitivc eene werking uitoefent (f}." 



Zie 



(•) Deze proeven zijn gelieel vertaald in meijlink's Schel, 

 kundige Bibl. II, p. 152 volgg. 



(t) Vroeger zijn er nog proeven door c. j. th. becker, 

 over de werking van blaauwzuur op planten , in het werk ge- 

 field ; doch ik heb 's mans werk hierover niet gezien. De 

 titel it: Disf. de aeidi hydrocynaiei vi permcio/a in plantas. 

 Jena. 1823. 4°. 



