( 50 ) 



king toonden de blaadjes nu vee) gevoeligheid, en trok- 

 ken zicli zamcn , düch onvolkomen , uit hooide van de 

 omgekrulde toppen. Toen zij aldus waren zamenge- 

 vouwen , fchenen zij ongevoelig , doch het bleek des an- 

 deren morgens (den Sften Augustus), dat hun vermo- 

 gen , om zich te openen , niet verloren was gegaan ; 

 want in eenen fchijnbaar gezonden toefland dreef het 

 geheele blad uitgefpreid op het vocht. De rigting van 

 de afdeelingsbladftelen was alleen veranderd, zijnde de- 

 zelve meer naar elkander genaderd, zoodat cenige blaad- 

 jes over elkander fchoven , en ecnigzins gedraaid op den 

 algemcenen bladlteel zaten. Geene de minde tcekenen 

 van gevoeligheid toonde nu het blad, noch voor mccha- 

 nifche prikkels, noch voor de vlugtige des ammonia's, 

 die er op gedruppeld werd. Men kon het blad veilig 

 opnemen , terwijl bet zich evenmin veranderde , als ware 

 het gedroogd geweest. Koud water bragt ook, in vcr- 

 fcheidene dagen, geen herftel te weeg. Er had hier 

 geen omdraaijen en zamentrekken weder plaats, zoo 

 als MARCAiRE-PRiNSEP Vermeldt (zie boven, bl. 41), 

 hetgeen misfchien van den graad van verdunning des 

 vochts afhangt. Ik nam daarom nog de volgende 

 proeven. 



Vierde Proef. — Den sden September werden er vijf 

 wigtjes, of 0,005 fMimaat, opgelost in 0,080 wa- 

 ter , zoodat wij eene verzadigde oplosfing hadden. Hier- 

 op werd in een fchaaltje een frisch blad der fenfitive 

 geplaatst, zoodat de blaadjes open bleven (♦). Dit 



ge- 



(*) Men neme een vlak fchaaltje of rclioteltje, met zoo veel 

 water gevuld, als noodig is, om er een blad, van bepaalden 



om- 



