( 125 ) 



VERGELIJKING TUSSCHEN DE TAST-, KAAUW- EN 

 BEWEGINGORCANEN DER GELEDE DIEREN, 



Door W. DE HAAN. 



■Xlet is voor den Natuuronderzoeker het belangrijkrtc 

 veld van nafporing , om de veranderingen te befcliou- 

 vvcn , die hetzelfde fysterna van organen in onderfchei- 

 dene klasfen der bewerktuigde wezens aanneemt. Dik- 

 wijls is deze verandering zoo groot, dat men moeite 

 zü^de hebben , om hetzelfde orgaan te erkennen , zon- 

 der de overgangen na te gaan , die er bijna altijd aan- 

 wezig zijn , en die zich als het ware als wegwijzers 

 opdoen, waardoor men van het eene uiterfte tot het 

 aadere geleid wordt. 



Hoe meer men de natuur onderzocht heeft, des te 

 meer overeenkomst heeft men ook gevonden in de on- 

 derfcheidene takken der bewerktuiging, Savigny heeft 

 voorzeker hiervan een zeer merkwaardig voorbeeld 

 bijgebragt, door dat hij het eerst ontdekte, dat de 

 deelen van den mond altijd dezelfde bleven , in de 

 verfcliillende orden der infekten , op hoe onderfcheidene 

 wijze zij ook gewijzigd mogten zijn. (Zie Mémoires 

 fur les Animaux fans Fertèbres ^ Part, I. Fase. I. 

 Mém. I. Paris i8x6.) 



Hetzelfde onderzoek echter van de infekten verder 

 uitftrekkende op de ipinnen en kreeften , zoo is deze 

 uitmuntende Schrijver in de meening vervallen, dat de 



na- 



