( 133 ) 



zeker een wonderbaar verfchijnfel , dat getal van ééa op 

 zes gebragt te zien , zonder dat er tot nog toe eenige 

 wezenlijke overgang bekend zij van zulken, die twee, 

 drie of vier paren liebben; maar in het plantenrijk is 

 het eene waarneming, die oneindige malen herhaald is 

 geworden , dat , namelijk , gewasfen met enkele bloe- 

 men, door beteren grond en kuituur dubbele verkrijgen. 

 Deze bloembladen zijn alsdan niet alleen ontdaan uit 

 veranderde, of tot hunnen oorfpronkelijken ftaat terug- 

 gebragte helmftijltjes (Jlamina'), maar tevens uit eene 

 wezenlijke vermenigvuldiging van dezelve; want bij de 

 Liliacea, die zes helmftijltjes hebben, ziet men, dat 

 de bloemen alsdan veel meer, dan zes bloembladen, er 

 bij verkrijgen. Zoo wij dit hier tocpasfen, kunnen wij 

 dan ook niet zeggen, dat de krabben in voor haar meer 

 voordeelige omftandigheden verkeeren, dan de infekten, 

 daar alle uitwendige organen meer bij haar ontwikkeld 

 zijn? Door deze ontwikkeling zien wij bij de planten 

 de bloembladen, bij de krabben hare onderkaken ver- 

 meerderd. Wat aangaat de zes paren onderkaken, zoo 

 is het, mijns inziens, naauwkeuriger , het bovenfte of 

 kleinfte paar niet voor onderkaken, maar voor eene 

 tong te houden, zoo als die bij de fchorpioenen ook 

 aanwezig is ; want zij zijn altijd zonder tasters , zonder 

 haren, meer met elkander verbonden, dan de andere 

 paren, en tusfchen de bovenkaken liggende. Hier- 

 uit zoude dus volgen, dat er geen twaalf, maar tien 

 onderkaken voorhanden zijn. 



Maar nu komen wQ tot eene moeijelijker taak , om de 

 overeenkomst te bewijzen tusfchen de onderlip en de 

 pooten der fchorpioenen en krabben. Latreille zegt, 



in 



