( 146 ) 



onderibken was bij alle kreeften, in het algemeen, be- 

 (tcndig te zamen twintig: bij de diiizendpooten is het 

 geheel onbepaald, en klimt bij foramigc tot honderd 

 of honderd en vijftig paren. Bij het gedacht Pol- 

 lyxenus, ziet men twaalf paren, bij Scutigera vijf- 

 tien, bij Glomerls zestien, bij Lithobitis zeventien, bij 

 Scolopcndra van zeventien tot honderd acht en veertig, 

 bij Jnhts van dertig tot honderd vier en dertig paren. 

 Indien dan de gegevene verklaring, omtrent de Anifhi- 

 poda, wezenlijk waar is, zal men diezelfde dan wei- 

 geren aan het geflacht Glumeris , dat bijna geheel en al 

 denzelfden bouw heeft, als de Afclli, of ten opzigte der 

 pooten, aan diegenen, die er twaalf, vijftien, zestien, 

 zeventien paren bezitten ? 



Geen wezenlijke grond kan ons hiertoe brengen , en 

 het is dus , om dezelfde reden , als boven , dat wij hier 

 ook meenen te moeten befluiten , dat de drie achterfte 

 paren der pooten van de Myriapoda analoog zijn aan 

 de zes borstpooten der Squillae, of aan die van de 

 infektcn , terwijl alle diegenen , die vóór de zes ach- 

 terfte paren zijn , alsdan niet als pooten , maar als on- 

 derkaaktastcrs moeten aangezien worden, die hier in 

 pooten veranderd zijn. 



De geer heeft reeds waargenomen , dat de jongen 

 van Pollyxciius laguriis , en van Julus fasciatus flechts 

 zes pooten hebben , welke zich naderhand door gedu- 

 rige verwisfelingen verder ontwikkelen. (Zie de geer , 

 Memoires pour l'IIistoire des Infectes , VII. p. 576 en 

 582.) Dit bewijst van den eenen kant hunne verwant- 

 fchap tot de inlekten en van den anderen, dat het oor- 

 fpronkelijk getal hunner pooten flechts zes is. 



Nog moet hier opgemerkt worden , dat bij Julus 



in- 



