( 159 ) 



dezelfde verfcliijnfelen voort te brengen, alsof de vlie- 

 ger , met punten voorzien , onmiJdellijli aan het gelei- 

 dend koord gehecht ware. 



Dewijl men een' vlieger, welke het geheele gewigt 

 van het touw mede moet dragen , flechts tot eene be- 

 paalde hoogte kan opvoeren, is men bedacht geweest, 

 om nog eeneii tweeden vlieger met een* toom achter aan 

 den eerden te binden. Men kan zelfs op deze wij- 

 ze verfcheidcne zulke vliegers vereenigen, welke elkan- 

 der in het oprijzen behulpzaam zijn , en waardoor dus 

 het geleidend touw aanzienlijk veel hooger in den damp- 

 kring opgevoerd wordt, dan zulks met eenen enkelen 

 • vlieger kan gefchicdcn. 



• De verfchillende en dikwijls tegengeftelde luchtflroo- 

 men, welke in de hoogere flreken van onzen damp- 

 kring plaats hebben , veroorzaken echter , dat deze 

 proefneming zeer dikwijls mislukt. 



De proefnemingen met zulk een' electrieken vlieger 

 zijn hoogst gevaarlijk , en men kan daarbij niet genoeg 

 de voorzigtigheid aanbevelen. Men behoorde in de eer- 

 de plaats, den vlieger met een ifolercnd handvatfel op 

 te laten, en vervolgens, opgelaten zijnde, denzelven 

 daarmede aan een' paal in den grond vast te zetten. 

 De Heer kraijenhoff zijnen vlieger, bij eene donder- 

 bui, opgelaten hebbende, werd de glazen' buis van zijn' 

 vonkentrekkcr door eenen geweldigen vuurftroom aan 

 Hukken geflagen. Romis verhaalt ons in een' brief 

 aan nollet, in 1756, dat hij vuurfiroomen heeft ge- 

 zien, die de dikte hadden van een' duim en de lengte 

 van tien voeten, welke met flagen, even als die van 

 L 4 een 



