C 168 ) 



buskruid op den kogel, Wj het affchi eten van een ka- 

 non , heeft daarbij , naar mijn inzien , nagenoeg het vol- 

 gende plaats : het fterke uitzettings-vermogen der ont- 

 wikkelde vIoeidofFen, deelt aan den kogel eenen fchok 

 mede, waardoor deze voortgedreven wordt in de rig- 

 ting van dien fchok ; de monding verlatende , wordt hij 

 daarenboven aangedaan door de zwaartekracht , welke 

 hem naar den grond voerende , eene parabool doet be- 

 fchrijven, welke door den zeer aannierkelijken tegen- 

 flrand der lucht, en welligt ook door een luchtledig, dat 

 de kogel achter zich vormt, fterk wordt gewijzigd, 

 vooral bij groote fnelheden. — Op de kichtfoorten , 

 welke den kogel uit het kanon volgen , werken andere 

 krachten , op eene meer zamengeftclde wijze. Derzelver 

 voortgang in de rigting der as van het kanon wordt 

 insgelijks vertraagd door den tcgenftand der lucht; en 

 dewijl hier een zelfde luchtvolume deszelfs (tuitende 

 kracht uitoefent op eene veel geringere masfa van ftof- 

 deeltjes, moet deszelfs uitwerking dan ook op deze 

 luchtfoortcn zoo veel meer aanmerkelijk zijn , dan op 

 den kogel, zoodat zij, door dezen tegcnfi:and veel meer 

 dan de kogel vertraagd , door denzclvcn ver achter zul- 

 len worden gelaten , en alzoo buiten de mogelijkheid 

 blijven, om deszelfs vaart, door herhaalde fchokken, 

 te vergrooten; vooral dus ook als deze gasfoorten, bij 

 een horizontaal afgefchoten ftuk, eerst nog den grond 

 hebben gcftooten, en dus eenen grooteren weg dan de 

 kogel afgelegd hebben. — De kegel , welke naar UEds. 

 gevoelen, door de gasfoorten wordt gevormd, is mij 

 insgelijks niet duidelijk, dewijl zij niet alleen aange- 

 daan zijn met eene kracht van voortbeweging, maar 



wel 



