( 519 ) 



land nitfircktc. De lucht- of Hóhe-xooV in 1824, te 

 Götittigen opgegeven, werd door Studenten uit Oost- 

 vrieslaml voor veenrook herkend, en vele luchtver- 

 fchijnfelen in Mei 1820 bij Hamburg, in Mei 1822 in 

 de oniftrcken van Straatsburg en Parijs, den 4den 

 .Junij 1823 bij Koppcnhagen , als luchtrook opgetee* 

 bend , werden door Profesfor finke , voor verplaatften 

 veenrook verklaard, te meer, daar hij tijdens, de twee 

 laatfte gevallen cenc veenbank had waargenomen (*). 



De met den veenrook gepaarde N. en O. winden doen 

 reeds vermoeden, dat ook droogte dezen rook zal verge- 

 zellen , de hooge barometer en de hygrometer bevesti- 

 gen dit vermoeden , hetgeen door waarnemingen van re- 

 genlooze dagen gedurende den veenbrand in natte voor- 

 jaren geflaafd wordt (18 21). Zulks nu laat zich uit- 

 leggen door den tcgenftand , welke de rookwolken aan 

 de waterdampen bieden, waardoor, ten minfte voor eene 

 poos , de reeds gevormde regen wordt opgehouden ; de 

 vorming, echter, van den regen wordt belet , doordien de 

 watcrdeelen in dezen droogcn rook opgenomen tot damp 

 overgaan. Dit kan niet dan ten koste der omgevende 

 vrije warmteftof gefchieden. Hierdoor verliezen de wa- 

 terdampen de eigenfchap vochtig te maken, zij worden 

 droog, en door afgeven van vrije warmteflof worden 

 zij koud , -welke koude nog vermeerderd wordt en door 

 de menigvuldige noordewinden , en door de koudere 

 luchtkringen , die uit de hoogte de plaats van de op- 

 (lijgende rookwolken innemen. Deze opftijgende rook- 

 wolken worden dan tevens afleiders van het onweer; 



wel 



(*) Finke , S. 79. 



J' 2 



