( 230 ) ^ 



wel zfigen -wij de afleiders, gedurende den veenbrand, 

 vonicen geven; dit, ecliter, heeft alleen plaats in zoo 

 verre de roolc, met betrekking tot de aarde, een idio- 

 electriscli ligt ontbindbaar ligchaam is, hetwelk, omge- 

 keerd met betrekking tot de lucht, een geleider wordt, 

 en wel zoodanig, dat een ftcrk geladene electrophoor, 

 in eene met rook gevulde kamer geplaatst , alle elec- 

 triciteit aan den rook mededeelt; zoo trekken ook de 

 verhitte dampen, in den rook opgevoerd, als flerker ge- 

 leiders , de electricitcit in de wolken opgehoopt , tot 

 zich, herftellen dus het evenwigt, en beletten het uit- 

 barften van het onvveór , waardoor de veenrook , ook 

 als afleider van den donder bekend is, en hierdoor zoo 

 wel als door zyne eigenfchap van warmte en regen 

 af te leiden, als nadeclig voor het plantenrijk 

 befchouwd wordt. Want daar de nachtvorllen het 

 vruchtzetten tegenhouden, en de veenrook fomtijds den 

 thermometer lo' R., doet dalen, laat zich ligt begrij- 

 pen , hoe in het voorjaar, als de avondkoelre het vries- 

 punt van zelve nadert , zulks door de aangevoerde kou- 

 de fpoedig bereikt en ov.ertrofFen wordt, waardoor men 

 in die ftreken over meerdere en ftcrkere nachtvorllen in 

 de laatfte vijftig jaren zich beklaagt. 



Nadeeliger nog wordt deze damp voor den bloei der 

 vruchtboomen door de infckten , welke hij aanvoert , waar 

 onder finke , de Phakna brumata , martinet de zwarte 

 vlieg noemt, welke hij meende in het veen uitgcbroeid 

 te worden, als zijnde aldaar het flerkst, wanneer, we- 

 gens vochtigheid , niet of laat gebrand is (*). 



Voor 



(") FiNKE , Bemerk. , S. 70. Martinet , A'<7/. , IV. bl, 432. 



