C 227 ) 



kleur waren Ik geloof niet , dat de genoemde verande- 

 ring in de bloemen door den fleck van eenig infekt is te 

 weeg gebragt. 



In de Eryfimtim cheiranthoides zijn de bloemen ver» 

 eenigd in eenvoudige, nimmer takkige, trosfen, welke, 

 bij den aanvang der bloeijtng , naar eenen bloemtuil (co' 

 rymbtis) gelijken; de bloemfteeltjes zijn eenbloemig en 

 zonder fchutblaadjes ; dé kelk is zamengefteld uit vier 

 kellcblaadjes , groenachtig-geel van kleur, korter, dan de 

 bloembladen, dié omgekeerd -eirond, ftomp en gaaf, 

 twee tot drie lijnen lang, en zter fraai geel van kleur 

 zijn. Er zijn zès vierraagtige meeldraden ; het ftam» 

 pertffl- is ongefteeld in de bloem, en loopt uit in eenen 

 bijkans ongefteelden flempel , als kopvormend en twee^ 

 lobbig ; het is , tijdens den bloei der plant , naauwelijks 

 iets langer, dan de bloem. De vruchten zijn opgerigt^ 

 van de fpil der bloemtros verwijderd, gedragen door 

 bloemlleeltjes , die een weinig gekromd , en tweemaal 

 korter, dan zij zelve, zijn; de vruchten zijn vierten* 

 tig, met gekielde klepjes; de zaden ros-bruin van kleur, 

 en aan de binnennaden vastgehecht. 



In ons miswas zijn de bloemen , in de bcnedenfte 

 twee derde deelen , in eenen eenvoudigen tros vereenigd , 

 welke, echter, in het bovenfte derde gedeelte takkig 

 wordt, en op eene pluim gelijkt. ISIen vindt hier al 

 de deelen, even als in de natuurlijke Er. chdranthd- 

 des, weder in hetzelfde getal, in denzelfden betrelde- 

 lijken ftand, ja, zelfs bijna in denzelfden vorm; maar 

 alle van eene bleek-groene kleur, en van dezelfde zelf- 

 ftandigheid , als de bladen. Dan eens is de ftampcr een 

 weinig langer, dan de bloem, dan weder is hij ge- 



flccld. 



