( 239 ) 



In de Veronka monflruofa hortul. , welke het 

 onderwerp mijner tweede waarneming uitmaakt, vormen 

 de bloemen, in plaats van eencn eindelinglchen en on- 

 verdeelden tros , eene fterkgetakte pluim , van dezelfde 

 groene kleur, als het overige der plant. De vier kelk- 

 blaadjes zijn onveranderd gebleven , maar uit het midden 

 derzelve ontfpruit een deeltje, hetwelk eenen nieuwen 

 kelk draagt, waarin uit de okfcls van ieder kelkblaadje 

 nieuwe fteeltjes ontftaan, ieder met eenen vierbladigen 

 kelk, die in het midden en zijdelings nieuwe fpruiten 

 ontwikkelt. De tros wordt hierdoor fpoedig zeer za- 

 mengcfteld. De kclkblaadjes worden overhoeksch aan 

 het einde der takjes, en uit de okfels derzelve groeijen 

 kleine fteeltjes met bloemen, of liever, met knoppen, 

 die dezelfde fpruitontwikkeling vcrtoonen. 



Deze merkwaardige mismaaktheid befbaat, federt ver- 

 fcheidene jaren, onveranderd in den plantentuin te 

 Luik. Men zoude haar niet kunnen voortplanten , dan 

 door affcheuring , omdat zij nimmer zaden draagt. Ik 

 geloof, dat de foort, die haar heeft voortgebragt , nabij 

 komt aan Veronica media schrader , en zoude deze 

 afwijking het liefst den naam geven van Veronica media 

 phyllantha. 



Ik zal mij thans onthouden van alle overwegingen, 

 waarop de befchouwing van zoodanige miswasfen mij 

 zoude kunnen brengen. Intusfchen fchijnen deze beide 

 voorbeelden de theorie van turpin en anderen, over 

 de bloem en haren oorfprong, te bevestigen; doch de 

 tijd is, naar mijn oordeel, nog niet gekomen, om hier- 

 omtrent iets met zekerheid te bepalen. 



EENE 



