( 234 ) 



Uit deze befchrijving , vergeleken met de bijgaande 

 afbeelding, welke eenen tak van de plant, met de wan- 

 fchapene bloemen , in derzelver eigene , door mij waar- 

 genomc grootte, vertoont, blijkt, op het eerde gezigt, 

 hoe ver de wanfchapenhcid zich uitftrekt, en wel, dat 

 dezelve zich enkel tot de bloemen bepaalt , daar de 

 overige dcelen van de plant in den natuurlijken ftaat 

 zijn. Ook de bloeiwijze was hier dezelfde, als bij 

 de natuurlijke bloemen, me: gclchubde eindelingfche 

 hoofdjes. 



De kolkjes waren kleiner, dan gewoonlijk, echter van 

 natuurlijken vorm, met dit ondcrfchcid, ten opzigte der 

 plaatfing, dat zij niet op het germcn zaten, daar dit 

 deel niet aanwezig was. 



Bij cene vergelijking der natuurlijke bloemen, met die 

 der afgebeelde wanfchapenheid , ziet men vervolgens, 

 dat de bastaardblocmpjes , of coroUae , meer dan de 

 helft kleiner dan natuurlijk, waren. In plaats van tot 

 bijna op de helft in twee lappen verdeeld te zijn, van 

 welke 'de bovenfte vierfpictig, de benedenllc lijnvor- 

 ■ mig, waren, bij de meeste dezer bastaarden, de bloera- 

 kroontjes wel cenbladig, pijpachtig, doch meer regel- 

 matig vijffpletig, in enkelen ook vierfpletig, mpt lan- 

 cet- of elsvormige, en alle meer of min omgekrulde 

 flippen. 



Ten opzigte der meeldraden had ook eene groote 

 wanfchapenheid plaats; deze immers in de natuurlyke 

 bloem vijf in getal , en even lang , als de bloepikroon , 



wa- 



