( 338 ) 



hem geleverde, als wel ter bekendmaking van het een 

 en ander, dat mij bij de lezing van hetzelve voor den 

 geest kwam, en dat welligt voor de Phyfiologie der 

 planten van eenig nut zijn kan. Deze wetenfchap toch, 

 wordt , even als dit met de natuurkunde van den mensch 

 het geval is , aanmerkelijk uitgebreid en opgehelderd 

 door de afwijkingen van den natuurlijken toeftand , 

 welke wij hier en daar opmerken. Dit is , naar mijn 

 oordeel , ook het geval bij de hier boven befchrevene 

 wanfchapenheid der bosch-Kamperfodic. 



De Schrijver gelooft, dat dezelve uit eenen te vetten 

 tuingrond, waarin de plant groeide , ontdaan was. Dit 

 komt ook mij hoogstwaarfchijnlijk voor, daar de kam- 

 perfoelie gewoonlijk zeer weinig grond tot zijnen groei 

 behoeft, en het een algemeene waarneming is in de natuur- 

 kunde, dat planten, die in eenen al te vetten grond 

 wasfen , weinig bloemen en weinig zaad voortbrengen. 

 Dan ontwikkelen zich de partes vegetatiotiis ten koste 

 der partes fructificationis, hetgeen ook bij deze wan- 

 fchapen kamperfoelie fchijnt plaats te hebben , daar de 

 bloemen tweemaal kleiner zijn dan gewoonlijk, en het 

 vruchtbeginfel geheel ontbreekt. Om dezelfde reden 

 dragen de granen in die jaren , dat zij eene meer dan 

 gewone hoeveelheid (troo opleveren, minder zaad; heeft 

 de boekweit op al te vetten bodem uitgeftrekt loof, 

 doch vele doove zaadkorrels ; brengen de bolgewasfen 

 doorgaans weinig zaad voort, dewijl een groot deel van 

 hun voedfel aan de vorming van den bol en de aldaar 

 uitgroeijendc kiemen van jonge planten wordt hefteed. 



Inzonderhei'l merkwaardig in de befchrevene wanfcha- 

 penheid is de verandering van eene onregelmatige tivee- 



dec' 



I 



